sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Showing posts with label Temanggung. Show all posts
Showing posts with label Temanggung. Show all posts
Thursday, January 7, 2010
Anglingdarma
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Prabu Anglingdarma, putra saka Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina.
Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake dheweke ngandheg. Prabu Astradarma duka ngerti kahanan mau, lan ora nampa katrangane Pramesthi. Dheweke ditundung lunga saka kraton. Banjur mulih neng kratone bapake.
Prabu Jayabaya duka marang Astradarma, banjur sepata yen bakale negara Yawastina lebur dadi lendhut. Ora let suwe Prabu Jayabaya mukswa, Anglingdarma lahir lan dadi raja ing kraton Malawapati. Dewi Pramesthi kaboyong neng Malawapati.
Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara. Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneg wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang adu kasekten karo Anglingdarma. Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke meruhi ula sepasang kang lagi pepasihan. Dhewekke ngerti, yen salah sijine ula mau Nagagini, bojone Nagaraja gurune Angling. Angling manah ula lanang kang aran Ula Tampar nganti mati. Nagagini mlayu mlebu pertapan nemoni bojone, lan lapur yen Anglingdarma arep mrawasa dheweke.
Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake crita mau.
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”. angling njaluk Aji Gineng, kanthi syarat Angling ora kena crita marang sapa wae kalebu bojone dhewe.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Styowati.
Setyowati nglakoni pati obong tenan. Angling arep nyusul bojone, ananging ora sido merga krungu guneme wedhus kang isine nyindhir dheweke. Angling banjur mudhun saka panggungan. Luwih becik ngayomi rakyate sing isih butuh dheweke. Setyowati nekad nyemplung geni kang mulat-mulat.
Merga saka planggaran sumpahe dhewe, para dewa murka banjur ngukum Angling, supaya nglakoni panguripan ing alas wolung taun lawase. Arwahe Setyowati sajak gela banget, dheweke ngumbara saparan-paran. Banjur nyuwun mring Bathara Guru supaya dheweke bisa bali ing donya. Bathara guru mrintahake Setyowati supaya manitis ing awake Ambarawati, putri saka Adipati Darmawasesa ing Kadipaten Bojonegoro. Setyowati mudhun ing donya, lan manitis ing awake Ambarwati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Sawijining wengi, nalika Angling arep turu, putri telu mau metu saka kraton kanti cara ngindhik-indhik supaya ora konangan Angling. Angling cubriya, ora sawetara suwe dheweke lolos sukma anjalma dadi gagak banjur nututi lungane putri telu mau. Kayangapa kagete Angling, jebul-jebul putri iku lagi mangan bangke manungsa ing tengah alas. Gagak malihane Angling nyolong ati saka bangke mau. Widati nyoba ngoyak nganti kesel, nanging kalah cepet karo abure gagak.
Ati mau diselehake ing dhuwure wedhak duweke widati banjur Angling nerusake turune. Esukke Widati kaget weruh ati ing sadhuwure wedhak, ndadekake dheweke ngerti yen gagak kang bengi iku malihane Angling. Widati nangekake Angling, lan dadi padu. Pungkasane Angling ditancepi kembang saengga dheweke malih dadi mliwis putih. Mliwis mau mabur, lunga ngumbara nganti tekan desa Gebang Sawit, Kadipaten Bajanegara. Ing Gebang Sawit, mliwis ditemu dening Jaka Gedhuk, anake Demang Klungsur.
Ing Kadipaten Bojonegara ana sayembara. Sayembara mau isine yaiku mbuktekake ki Bremana sing asli, amarga samulihe seka alas malih dadi loro. Bojone bingung milih sing endi, banjur lunga menyang kadipaten lan njaluk keadilane Adipati Darmawasesa. Adipati kang bingung banjur nganakake sayembara iku mau. Mliwis putih njaluk supaya Pak Klungsur gelem melu sayembara mau, kanthi digenahi carane.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Ambarawati ngerti yen ana mliwis putih. Banjur mliwis dijaluk supaya manggon ana ing kaputren. Saben dina mliwis mau ngancani Ambarawati. Yen wengi, mliwis putih malih dadi Anglindarma. Kekarone pepasihan lan ndadekake Ambarawati ngandhut.
Adipati Darmawangsa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara.
Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake dheweke ngandheg. Prabu Astradarma duka ngerti kahanan mau, lan ora nampa katrangane Pramesthi. Dheweke ditundung lunga saka kraton. Banjur mulih neng kratone bapake.
Prabu Jayabaya duka marang Astradarma, banjur sepata yen bakale negara Yawastina lebur dadi lendhut. Ora let suwe Prabu Jayabaya mukswa, Anglingdarma lahir lan dadi raja ing kraton Malawapati. Dewi Pramesthi kaboyong neng Malawapati.
Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara. Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneg wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang adu kasekten karo Anglingdarma. Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke meruhi ula sepasang kang lagi pepasihan. Dhewekke ngerti, yen salah sijine ula mau Nagagini, bojone Nagaraja gurune Angling. Angling manah ula lanang kang aran Ula Tampar nganti mati. Nagagini mlayu mlebu pertapan nemoni bojone, lan lapur yen Anglingdarma arep mrawasa dheweke.
Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake crita mau.
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”. angling njaluk Aji Gineng, kanthi syarat Angling ora kena crita marang sapa wae kalebu bojone dhewe.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Styowati.
Setyowati nglakoni pati obong tenan. Angling arep nyusul bojone, ananging ora sido merga krungu guneme wedhus kang isine nyindhir dheweke. Angling banjur mudhun saka panggungan. Luwih becik ngayomi rakyate sing isih butuh dheweke. Setyowati nekad nyemplung geni kang mulat-mulat.
Merga saka planggaran sumpahe dhewe, para dewa murka banjur ngukum Angling, supaya nglakoni panguripan ing alas wolung taun lawase. Arwahe Setyowati sajak gela banget, dheweke ngumbara saparan-paran. Banjur nyuwun mring Bathara Guru supaya dheweke bisa bali ing donya. Bathara guru mrintahake Setyowati supaya manitis ing awake Ambarawati, putri saka Adipati Darmawasesa ing Kadipaten Bojonegoro. Setyowati mudhun ing donya, lan manitis ing awake Ambarwati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Sawijining wengi, nalika Angling arep turu, putri telu mau metu saka kraton kanti cara ngindhik-indhik supaya ora konangan Angling. Angling cubriya, ora sawetara suwe dheweke lolos sukma anjalma dadi gagak banjur nututi lungane putri telu mau. Kayangapa kagete Angling, jebul-jebul putri iku lagi mangan bangke manungsa ing tengah alas. Gagak malihane Angling nyolong ati saka bangke mau. Widati nyoba ngoyak nganti kesel, nanging kalah cepet karo abure gagak.
Ati mau diselehake ing dhuwure wedhak duweke widati banjur Angling nerusake turune. Esukke Widati kaget weruh ati ing sadhuwure wedhak, ndadekake dheweke ngerti yen gagak kang bengi iku malihane Angling. Widati nangekake Angling, lan dadi padu. Pungkasane Angling ditancepi kembang saengga dheweke malih dadi mliwis putih. Mliwis mau mabur, lunga ngumbara nganti tekan desa Gebang Sawit, Kadipaten Bajanegara. Ing Gebang Sawit, mliwis ditemu dening Jaka Gedhuk, anake Demang Klungsur.
Ing Kadipaten Bojonegara ana sayembara. Sayembara mau isine yaiku mbuktekake ki Bremana sing asli, amarga samulihe seka alas malih dadi loro. Bojone bingung milih sing endi, banjur lunga menyang kadipaten lan njaluk keadilane Adipati Darmawasesa. Adipati kang bingung banjur nganakake sayembara iku mau. Mliwis putih njaluk supaya Pak Klungsur gelem melu sayembara mau, kanthi digenahi carane.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Ambarawati ngerti yen ana mliwis putih. Banjur mliwis dijaluk supaya manggon ana ing kaputren. Saben dina mliwis mau ngancani Ambarawati. Yen wengi, mliwis putih malih dadi Anglindarma. Kekarone pepasihan lan ndadekake Ambarawati ngandhut.
Adipati Darmawangsa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara.
Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing kraton Malawapati. Ora suwe, Ambarawati nglairake anak lanang kang dijenengi Anglingkusuma. Anglingdarma mimpin kratone maneh
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Sunday, May 3, 2009
PITIK CEMANI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Miturut critane, sabenere anane pitik cemani kuwi ora disengaja. Sadurunge lahire kutha Temanggung, ana pertapa sakti sing jenenge Ki Ageng Makukuhan. Ki Ageng seneng banget karo pitik sing rupane ireng kabeh, namung cangkeme sing warnane putih. Sing duwe pitik kuwi mung Ki Ageng Makukuhan pertapa sing ngembara nganti tekan ngendi-endi banjur bali menyang desa kelahirane yaiku Desa Kedu lan netep ing desa kuwi amarga kepengin ngilangi utawa nyuluhake warga Desa Kedu supaya adoh saka dhukun lan adoh saka santhet. Anggone Ki Ageng Makukuhan oleh pitik kuwi amarga dheweke sregep tapa lan tirakatan saben wayah wengi. Nalika mangsane wong-wong padha turu bengi, Ki Ageng Makukuhan malah ngakehi melek ing wayah wengi.
Ki Ageng Makukuhan ing dhaerah Kedu wis duwe jeneng amarga dheweke duwe watak kang welas asih, lan luhur budi pekertine. Ki Ageng yen dijaluki tulung karo wong-wong ora tau njaluk upah utawa balesan. Ki Ageng wis wanti-wanti warga yen menehi pitulungan kuwi aja padha njaluk balesan, nanging warga desa padha ora nggubris ngendikane Ki Ageng.
Saben dinane Ki Ageng nindakake sholat, ora nate telat lan dadi panutane warga desa ing kana. Saben malem Jum’at Ki Ageng Makukuhan semedi ing kuburan keramat ana dhaerah Kedu sing isih akeh kuburan keramat. Nalika Ki Ageng Makukuhan semedi ing kuburan keramat sing biasane, Ki Ageng diwenehi wangsit yen dikongkon ngobati penyakit anak Panembahan Harga Pikukuh sing jenenge Lintang Katon nganggo pitik sing diduweni kuwi. Ki Ageng Makukuhan lan Ki Ageng ora oleh ninggalake omahe Harga Pikukuh yen Lintang Katon durung mari. Banjur Ki Ageng mangkat menyang omahe Panembahan Pikukuh. Satekane kana lan kepethuk Lintang Katon. Mbuh kepiye carane Ki Ageng nambani Lintang Katon, akhire penyakit sing diduweni anak siji-sijine Panembahan Harga Pikukuh mari. Nanging ana pertapa sing budhine elek sing jenenge Ki Darjo sengit karo Ki Ageng amarga Ki Ageng wis nambani santhet sing dikirim kanggo Lintang Katon.
Ki Darjo ngrasa yen dheweke disaingi lan dheweke wis ditinggalake dening para warga amarga warga wis ora tau njaluk pitulungan marang Ki Darjo. Ki Darjo sambat amarga warga kene ora ngelingi biyen yen ana wong lara, para warga ing desa kene padha njaluk tulung karo Ki Darjo, nanging saiki warga wis nglalekake budhine Ki Darjo. Amarga sekti lan ngerti apa kerepe Ki Darjo kang elek, Ki Ageng banjur lunga tapa ing makam keramat sing biasane. Banjur Ki Ageng entuk wangsit yen kon ngawenake pitik sing diduweni karo pitik sing warnane ireng kabeh supaya bisa gawe tamba lara. Ing pertapane Ki Darjo, dheweke nduweni pikiran yen arep mateni Ki Ageng Makukuhan, banjur Ki Darjo ngirim lelembut kanggo nyerang lan mateni Ki Ageng Makukuhan. Ana ing pertapane Ki Ageng, lelembut kuwi mau banjur nyerang lan mateni Ki Ageng Makukuhan. Ki Darjo banjur lega atine amarga dheweke wis ora krasa disaingi meneh. Banjur Ki Darjo nyolong pitike Ki Ageng lan dikurung ana ing pertapane supaya ora bisa nilikki warga desa meneh.
Esuke muride Ki Ageng Makukuhan nalika nilikki makame ibune amarga arep ngirim donga, nemokake Ki Ageng Makukuhan ngglethak ana ing salah sijine pakuburan ing kono. Dheweke banjur ngerti yen Ki Ageng Makukuhan wis ora ana. Muride Ki Ageng sing jenenge Sela Amba banjur nggawa mayite Ki Ageng manggon ing omah sadurunge dikubur. Sawise tekan omah, banjur mayite Ki Ageng dikuburake ana ing pakuburan keramat. Ragane Ki Ageng mlebu ana ing pitik sing dicolong Ki Darja banjur ngilang lan ragane Ki Ageng nggawa pitik mau ing omahe. Ki Darja marani pitik ning omahe Sela Amba banjur pitik kuwi arep dijaluk peksa, nanging ditanggepi karo Sela Amba. Banjur ing kono Sela Amba perang karo Ki Darjo. Amarga Sela duwe kesaktian sing diwenehi Ki Ageng Makukuhan, dheweke menang nglawan Ki Darjo. Ki Darjo banjur mati.
Sawise perang uripe warga kampung tentrem amarga ora ana santhet saka Ki Darjo meneh. Sabubare kuwi Sela Amba entuk impen-impen saka Ki Ageng Makukuhan supaya ngawenake pitike karo pitik sing wernane ireng kabeh tanpa warna liyane. Banjur dheweke bali saka omahe Ki Ageng Makukuhan menyang kampung ing desane(Kedu) kanggo nyanggupi impen-impenene. Banjur pitik ireng sing diduweni Ki Ageng mau dikawenake karo pitik ireng biasa, nanging kasile malah dadi pitik sing warnane ireng total lan beda karo indhuke. Dadine Pitik Kedu warnane ireng , cangkeme putih. Nanging amarga saiki warnane ireng total terus dijenengi Pitik Cemani.
Banjur pitik sing warnane ireng senengane Ki Ageng Makukuhan didadekke lambang kesehatan ing dhaerah Kedu. Nalika Ki Ageng Makukuhan tinggal, banjur digawekake makam sing diajeni masyarakat Kedu. Wiwit cangkem, wulu, sikil, taji, nganti cengger wernane ireng kabeh. Yen disembelih dhaginge warnane ireng,semono uga balunge. Iki sing diarani Pitik Cemani sing asale saka Kedu Temanggung. Pitik ireng sing dijenengi pitik Kedu iki biasane digunakke kanggo upacara ritual. Misale upacara pelarungan, ruwatan, lan kanggo mbangun gedung utawa pabrik. Ora mung kuwi paedahee pitik cemani. Pitik cemani biasane digunakake kanggo syarat gawe ngobati wong lara. Yaiku kanggo ngobati lara kang aneh utawa lara jero. Kadhang kala uga kanggo ngobati lara sing disebabake santhet.
Ki Ageng Makukuhan ing dhaerah Kedu wis duwe jeneng amarga dheweke duwe watak kang welas asih, lan luhur budi pekertine. Ki Ageng yen dijaluki tulung karo wong-wong ora tau njaluk upah utawa balesan. Ki Ageng wis wanti-wanti warga yen menehi pitulungan kuwi aja padha njaluk balesan, nanging warga desa padha ora nggubris ngendikane Ki Ageng.
Saben dinane Ki Ageng nindakake sholat, ora nate telat lan dadi panutane warga desa ing kana. Saben malem Jum’at Ki Ageng Makukuhan semedi ing kuburan keramat ana dhaerah Kedu sing isih akeh kuburan keramat. Nalika Ki Ageng Makukuhan semedi ing kuburan keramat sing biasane, Ki Ageng diwenehi wangsit yen dikongkon ngobati penyakit anak Panembahan Harga Pikukuh sing jenenge Lintang Katon nganggo pitik sing diduweni kuwi. Ki Ageng Makukuhan lan Ki Ageng ora oleh ninggalake omahe Harga Pikukuh yen Lintang Katon durung mari. Banjur Ki Ageng mangkat menyang omahe Panembahan Pikukuh. Satekane kana lan kepethuk Lintang Katon. Mbuh kepiye carane Ki Ageng nambani Lintang Katon, akhire penyakit sing diduweni anak siji-sijine Panembahan Harga Pikukuh mari. Nanging ana pertapa sing budhine elek sing jenenge Ki Darjo sengit karo Ki Ageng amarga Ki Ageng wis nambani santhet sing dikirim kanggo Lintang Katon.
Ki Darjo ngrasa yen dheweke disaingi lan dheweke wis ditinggalake dening para warga amarga warga wis ora tau njaluk pitulungan marang Ki Darjo. Ki Darjo sambat amarga warga kene ora ngelingi biyen yen ana wong lara, para warga ing desa kene padha njaluk tulung karo Ki Darjo, nanging saiki warga wis nglalekake budhine Ki Darjo. Amarga sekti lan ngerti apa kerepe Ki Darjo kang elek, Ki Ageng banjur lunga tapa ing makam keramat sing biasane. Banjur Ki Ageng entuk wangsit yen kon ngawenake pitik sing diduweni karo pitik sing warnane ireng kabeh supaya bisa gawe tamba lara. Ing pertapane Ki Darjo, dheweke nduweni pikiran yen arep mateni Ki Ageng Makukuhan, banjur Ki Darjo ngirim lelembut kanggo nyerang lan mateni Ki Ageng Makukuhan. Ana ing pertapane Ki Ageng, lelembut kuwi mau banjur nyerang lan mateni Ki Ageng Makukuhan. Ki Darjo banjur lega atine amarga dheweke wis ora krasa disaingi meneh. Banjur Ki Darjo nyolong pitike Ki Ageng lan dikurung ana ing pertapane supaya ora bisa nilikki warga desa meneh.
Esuke muride Ki Ageng Makukuhan nalika nilikki makame ibune amarga arep ngirim donga, nemokake Ki Ageng Makukuhan ngglethak ana ing salah sijine pakuburan ing kono. Dheweke banjur ngerti yen Ki Ageng Makukuhan wis ora ana. Muride Ki Ageng sing jenenge Sela Amba banjur nggawa mayite Ki Ageng manggon ing omah sadurunge dikubur. Sawise tekan omah, banjur mayite Ki Ageng dikuburake ana ing pakuburan keramat. Ragane Ki Ageng mlebu ana ing pitik sing dicolong Ki Darja banjur ngilang lan ragane Ki Ageng nggawa pitik mau ing omahe. Ki Darja marani pitik ning omahe Sela Amba banjur pitik kuwi arep dijaluk peksa, nanging ditanggepi karo Sela Amba. Banjur ing kono Sela Amba perang karo Ki Darjo. Amarga Sela duwe kesaktian sing diwenehi Ki Ageng Makukuhan, dheweke menang nglawan Ki Darjo. Ki Darjo banjur mati.
Sawise perang uripe warga kampung tentrem amarga ora ana santhet saka Ki Darjo meneh. Sabubare kuwi Sela Amba entuk impen-impen saka Ki Ageng Makukuhan supaya ngawenake pitike karo pitik sing wernane ireng kabeh tanpa warna liyane. Banjur dheweke bali saka omahe Ki Ageng Makukuhan menyang kampung ing desane(Kedu) kanggo nyanggupi impen-impenene. Banjur pitik ireng sing diduweni Ki Ageng mau dikawenake karo pitik ireng biasa, nanging kasile malah dadi pitik sing warnane ireng total lan beda karo indhuke. Dadine Pitik Kedu warnane ireng , cangkeme putih. Nanging amarga saiki warnane ireng total terus dijenengi Pitik Cemani.
Banjur pitik sing warnane ireng senengane Ki Ageng Makukuhan didadekke lambang kesehatan ing dhaerah Kedu. Nalika Ki Ageng Makukuhan tinggal, banjur digawekake makam sing diajeni masyarakat Kedu. Wiwit cangkem, wulu, sikil, taji, nganti cengger wernane ireng kabeh. Yen disembelih dhaginge warnane ireng,semono uga balunge. Iki sing diarani Pitik Cemani sing asale saka Kedu Temanggung. Pitik ireng sing dijenengi pitik Kedu iki biasane digunakke kanggo upacara ritual. Misale upacara pelarungan, ruwatan, lan kanggo mbangun gedung utawa pabrik. Ora mung kuwi paedahee pitik cemani. Pitik cemani biasane digunakake kanggo syarat gawe ngobati wong lara. Yaiku kanggo ngobati lara kang aneh utawa lara jero. Kadhang kala uga kanggo ngobati lara sing disebabake santhet.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Thursday, June 5, 2008
Prasasti
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
PRASASTI GONDOSULI
Anggone moro menyang situs candi Gondosuli soko titik tengah kabupaten Temanggung wis ora angel, gampang diparani mergane wis ana srana dalan sig wis diaspal ambane 6 meter, uga srana angkatan umum sing ngubongake terminal Magelang-Secang-Temanggung-Wonosobo lan angkatan umum sing ngubongake terminal Semarang-Secang-Temanggung-Wonosobo wis akeh.
Mlebu dukuh Gondosuli kahanan padesanan isih kroso banget, apamaneh kiwa tengen dalan dikebaki tegalan-tegalan ombo sing ditanduri werna-werna tanduran kayata bako, cengkeh lan sakpanunggale. Ora adoh saka lawang mlebu neng obyek wisata situs candi Gondosuli katon Gunung-gunuing omah-omah lan sawah-sawah sing ijo ombo kalapis-lapis dadi katon artistic banget. Banjur pemandangan alame nentremno ati apamaneh ana kebon bako sing ombo banget.
Kanthi jarak kurang luwih 12 km saka kota kabupaten Temanggung, saka terminal Secang-Wonosobo ana dalan simpang sing ana ing kecamatan Bulu (Rumah Sakit Ngesti Waluyo), saka kene isih kudu nempoh jarak kurang luwih 3 km gawe tekan Lokasi situs, mengane Lokasi situs iki sakbenere ana ing tengah tengah desa lan tegalan, mula ora ana angkutan umum sing tekan nganti situs kuwi, dadine isih kudu ditempoh nganggo angkutan ojek. Nanging yen nganggo kendaraan dhewe, arep iku kendaraan rodho lara utawa rodho papat ora usah kangelan mengane dalane wis apik.
Prasasti Gondosuli iki ditulis utawa dipahat ana ing batu gedhi kanthi ukuran dawane 290 cm lan ambane 110 lan dhuwure 100 cm, banjur sing ditulisi ukurane 103 cm x 54 cm. Huruf sing dienggo ana ing Prasasti kuwi yaiku huruf Jawa kuno kanthi. Basa melayu kuno. Situs candi Gondosuli sing ana ing desa Gondosuli Kecamatan Bulu iki, manggoni areal lemah ombone 4.992 meter. Gawe ngenteni persise pira ombone candi kuwi tekan sakiki durong bisa dingerteni, kedadean iki amerga rupa bangunan candi wis ora utoh maneh. Apamaneh sakiki kahanan candi namung kari watu-watu sing keceder.
Prasasti Gondosuli digawesaka watu lan gawe njaga keutuhanne, wula Prasasti kuwi diwenehi bangunan sing dhuwure diwenehi seng lan diwenehi pager gawe njaga keamanan.
Yen didelok kanthi teliti wujud phisik saka candi iki ora bisa didelok kanthi jelas priye sakbenere kahanan candi kang asline, saka pihak Suaka Peninggalan Sejarah lan Purbakala Wilayah Jawa Tengah neng Prambanan wis tau arep nduduk. Ananging nalika arep diduduk wis ora bisa dirampungake mergone neng dhuwur bangunan candi sing munine kependem separo areane wis dienggo gawe kuburan umum, apamaneh nengkene ana kuburuan tokoh agama Islam yaiku Kyai Rofi’I sing dikeramatake karo wong-wong kono. Ananging amboko ngana ana ahli purbakala saka Australia yaiku Prof. Dr. J. G. Casparis ngomong yen candi Gondsuli kuwi kira-kira digawe pas abad IX, amerga iku bisa dadi yen wujud candi iku ora beda adoh karo bangunan-bangunan candi sing didegake pas wektu-wektu kuwi.
Prasasti Gondosuli iki ditulis ana ing watu gedhe mula sing ketok neng kene mung tulisane tok ora ana ragam hiasane. Bedho karo bangunan sing dienggo amerga sing ketok namung pager sing ngubengi Prasasti yaiku sing digawe saka wesi lan pager kuwi ana bundher-bundherane gawe ngapiki pager kuwi.
Neng dhuwur wis dijelaske yen wujud bangunan phisik candi Gondosuli ora utawa durong diingerteni lan dikiro-kiro ake kependhem ana ing njero lemah, dadine supaya ngerteni luwih jelas corak-ragam hias kang ana ing candi uga durang lan bisa isih angel dingenteni, anangin amboko mangkono ana ing sekitar Lokasi kuwi ana wuntuhan sisia-sisa candi sing awujud lapik, dadine bisa dadi yen candi iki isih utuh, dhewe bisa nemokake ragam hiasan kaya candi-candi liyane.
Asal usul sejarah candi Gondosuli dadine kanthi ombho uga disebabake wujud asli phisik bangunan candi durong bisa dingerteni. Amerga iku nganti tekan sakiki isih dianakake penelitian. Ananging omboko ngono nengkene ona prasast sing janake ora adoh lan watu Prasasti iku ana sisa-sisa watu candine, dadine bisa dadi yen prasasti Gondosuli iki ana kaitane karo bangunan candi kuwi.
Prasasti Gondosuli iki isine ngengingi lemah kang dihibahake sing mengkono lemah kuwi arep digunakake gawe mbangun bangunan suci (randi) lan gawe mengethi didegake patung raja (hyang haji) neng preseda sing dijenengi sang Hyang Wintang.
Yen diteliti isi Prasasti Gondosuli sing dipahat ing watu gedhe iki ana ing larik kang sepisan katon ana angka taon sing jenenge candra sengkala, muninene : “Nama Syiwa Om Mahayana Sahin Alas Partapaan Tahanguda lakiwini mendengar wa’zt tar ta pawerus darma”. Artene : “Bekti karo dewa Ysyiwa, Om Mahayana (Uwong gedhe) neng kabeh wates utan pertapan, tuo-enom lanang-wedok krungu kasil gaweyan klakuan-klakuan kang becik”.
Undangan Rakai Kayuwangi jangkepe yaiku Sri Maharaja Rakai Kayuwangi Pu Bakapala Sri Sajjanowatunga, ananging raja-raja kang mrentah neng Jawa Tengah saka Krajaan Mataram (Medang Kamulan/Mataram-Hindu keturunan Sansaya) yaiku : 1. Sanjaya, 2. Rakai Panakarn (Pasopanan), 3. Rakai Pananggalan (paninggalan), 4. Rakai Warak, 5. Rakai Garung (Rakai Petapan), 6. Rakai pikatan, 7. Rakai Kayuwangi, 8. Rakai Watuhumaing, 9. Rakai Balitung, 10. Rakai Dhaksa, 11. Rakai Tulodong, 12. Rakai Wawa.
Wawa yaiku raja tekahir ning zaman Mataram Hindu (Jawa Tengah) mantune wawa jenenge empu sendok, banjur mindahake krajaanne neng Jawa Timur lan dadi raja kang sepisan. Panggonan krajaane neng lembah Wali Brantas lan isih nganggoake jeneng Naluri Medang Kamulan (Medang).
Neng desa Gondosuli sakliyane ana candi sang Hyang Haji uga ana candi kang jenenge Shang Hyang Waning sing ana ing dusun Ngadisari lan candi-candi kuwi ora adoh jarake.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
WATU GODEG
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Watu godeg, ngono masyarakat Desa Tawangsari Kecamatan Tretep Kabupaten Temanggung menehi jeneng watu sing kaanggep keramat. Ing desa Tawangsari iki akeh petilasan jaman perang Diponegoro sakawit ngendikane para sesepuh desa iki mapan ing pereng gunung Prau, adoh saka kutha, didadekake papan pengumprtan prajurit kanggo nyusun kekuwatan perang nglawan penjajah walanda. Ing papan kono uga ana curug sing banyune ajeg ora nate asad, diduga biyen minangka sumber banyu pangiripan laskar-laskare Kyai Suradipo. Mula kawasan iki saiki dadi obyek wisata Curug Surodipo utawa Curuk Trocoh(terus mili) sing wis karintis pangembangane dening dinas Pariwisata kabupaten Temanggung.
Petilasan arupa watu altar ing kompleks Curuk Surodipo sing kusebut watu Godek iki manut ceritane, biyen papane Kyai Surodipo ngobati para prajurit andhahane sing nandhang lara utawa kena gegaman sajroning paperangan. Ora mung andhahane wae sing ditambani, nanging kabeh masyarakat sing mara mertamba uga ditambani. Sinambi ngusadani wong lara, kyai Suradipo kang uga panglima perang kuwi uga nyiarake agama islam kanggo nguwatake iman warganing masyarakat sing lagi dikuwasani penjajah.
Nganti tekan saiki Watu Godeg isih dipercaya duwe daya magis, ana misteri alam gaib sing ora bisa kawiyak. Upamane kadhang-kadhang isih keprungu swara wong tabuhan lesung (jaman biyen wong nutu pari ing lesung), swara rame-rame kaya pating slerang prajurit perang, lan kadhangkala ana cahya cumlorot saka langit tumuju nyang sakiwa tengene watu Godek. Apa kuwi halusinasi , nanging kok ora mung wong siji loro sing ngerti lan weruh dhewe.
Klebu wektu kapungkur sajroning setengah sasi ana piring terbang sing mabur ngubengi bukti-bukit Gunung Prau ing wayah ngarepake maghrib. Wewujudan bunder ceper kaya piring nanging mawa cahya iku yen wis mabur mubeng banjur mingslep ing kawasan petilasane Surodipo. Uwal saka bab-bab kang asipat metafisika mau, curug surodipo utawa curug trocoh pancen nyimpen kaendahan alam kang pinujul.
Petilasan arupa watu altar ing kompleks Curuk Surodipo sing kusebut watu Godek iki manut ceritane, biyen papane Kyai Surodipo ngobati para prajurit andhahane sing nandhang lara utawa kena gegaman sajroning paperangan. Ora mung andhahane wae sing ditambani, nanging kabeh masyarakat sing mara mertamba uga ditambani. Sinambi ngusadani wong lara, kyai Suradipo kang uga panglima perang kuwi uga nyiarake agama islam kanggo nguwatake iman warganing masyarakat sing lagi dikuwasani penjajah.
Nganti tekan saiki Watu Godeg isih dipercaya duwe daya magis, ana misteri alam gaib sing ora bisa kawiyak. Upamane kadhang-kadhang isih keprungu swara wong tabuhan lesung (jaman biyen wong nutu pari ing lesung), swara rame-rame kaya pating slerang prajurit perang, lan kadhangkala ana cahya cumlorot saka langit tumuju nyang sakiwa tengene watu Godek. Apa kuwi halusinasi , nanging kok ora mung wong siji loro sing ngerti lan weruh dhewe.
Klebu wektu kapungkur sajroning setengah sasi ana piring terbang sing mabur ngubengi bukti-bukit Gunung Prau ing wayah ngarepake maghrib. Wewujudan bunder ceper kaya piring nanging mawa cahya iku yen wis mabur mubeng banjur mingslep ing kawasan petilasane Surodipo. Uwal saka bab-bab kang asipat metafisika mau, curug surodipo utawa curug trocoh pancen nyimpen kaendahan alam kang pinujul.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Wednesday, June 4, 2008
Anglingdarma
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Prabu Anglingdarma, putra saka Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yuwastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja raja Yaswastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yuwastina.
Sawijineng dina, Pramesdthi weruh cumlorot kuning saka langit nyedhaki dheweke banjur nyuwara, “Pramesthi…aku bakal manitis ing guwa garbamu. Aku Bathara Wisnu kang bakal manjing dadi putramu, nadyan kowe durung nganduhut.” Durung nganti kagete ilang, dumadakan cahya mau mlebu neng wetenge.
Pramesthi bingung, piye olehe nerangake marang sang Prabu. Sawuse di pikir-pikir tenanan, pramesthi alon-alon crita prastawa kang mentas dialami. Prabu Astradarma ora percaya marang crita mau, banjur duka,”Pramesthi! Ora usah ngayawara, mbok kira aku percaya marang critamu?kowe mesti wis tumindhak nistha! Ora patut dadi garwa prameswari. Aku ora sudi duwe anak sing dudu getih turunku dhewe. Luwih becik kowe lunga saka kene! Muliha menyang Mamenang!”
Pramesthi kalara-lara atine, dheweke lunga saka Yawastina, kedlarang-dlarang nurut alas dawa. Ora ana kang ngancani babar pisan. Tumekane Pramesthi ing kratone bapakke, ora ana sing tepung. Rambute awut-awutan, sandhangane wis semrawut. Nganti abdi dalem ngira yen dheweke wong edan anyaran. Bareng ngerti yen Pramesthi, para abdi dalem ngrumati bendarane mau. Pramesthi crita apa anane prastawa kang dialami.
Prabu Jayabaya banget dukane, meruhi anakke disia-sia dening Astradrama. Banjur ujar, “Titenana kowe Astradrma! Kowe wis sawenang-wenang marang anakku. . bakale negaramu dadi lendhut!” ora sawetara suwe dumadakan langit peteng, udan deres lan banjir bandang. Negara Yawastina kena banjir gedhe lan kebak lendhut. Ora ana kang slamet, kabeh musna.
Sawise Prabu Jayabaya mukswa, Anglingdarma lahir lan dadi raja ing kraton Malawapati. Ibune, Dewi Pramesthi kaboyong neng Malawapati. Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara. Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneg wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang Anglingdarma, “Prabu Anglingdarma, menawi prabu badhe mundhut garwa dumateng adhi kula, wonten panyuwun kula dumateng Prabu.”
“Apa penjalukmu kuwi Madrim?” pitakone Angling.
“Panjenengan kedah adu kasekten kaliyan kula. Kados pundi Prabu?” “Ya…ya….aku trima panantangmu. Banjur aku uga duwe panjaluk marang kowe. Yen aku menang, kuwe kudu gelem dadi patihku, Madrim!”
Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke meruhi ula sepasang kang lagi pepasihan. Dhewekke ngerti, yen salah sijine ula mau Nagagini, bojone Nagaraja gurune Angling. Angling manah ula lanang kang aran Ula Tampar nganti mati. Nagagini mlayu mlebu pertapan nemoni bojone.
“Kakang…Kakang Nagaraja iki mau ing taman, ana wong kang arep mrawasa aku. Dhewekke Prabu Malawapati. Muridmu dhewe! Patenana wong kang kurang ajar kuwi!” sambate Nagagini. Nagaraja ora percaya ngono wae, banjur metu arep nemoni Angling. Nanging Angling wis mulih menyang kratone. Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake crita mau.
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”
“Bapa Guru, maturnuwun sanget menawi mekaten. Ananging..saderengenipun…punika ingkang wonten telakipun Bapa punapa, kok katon cumlorot kuning?” Pitakone Angling.
“Oh ikuito? Kowe kepingin ajian iki? Iki jenenge Aji Gineng, ajian kang bisa mangerteni basa sakabehe kewan ing ndonya.” Wangsulane Nagaraja.
“Nggih……menawi kepareng Bapa.”
“Kena wae Ngger. Aku bisa menehi ajian iki. Nanging sarate abot. Kowe ora keno crita marang sapa wae, kalebu bojomu dhewe. Kepiye Angling?”
“Nggih, kula saguh Bapa.” Banjur ajian mau diwenehake marang Angling. Sawuse diwejang, Angling bali menyang Malawapati.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Styowati.”
“Aja Diajeng! Aku tetep ora bisa menehake ajian iki kanggo sapa wae kalebu kowe. Yen menehake, aku dhewe bakale cilaka. Iki wae wis nglanggar sumpahku, crita ngenani ajian iki.’ Penggake angling.
“pokoke menawi mboten kepareng, kula tetep badhe pati obong kakang.” Wangsulane Setyowati atos. Ibune lan Madrim wis coba ngerih-erih Setyowati nanging Setyowati wis ora bisa dikandani. Upacara pati obong wis sumedya. Angling duwe karep melu pati obong Setyowati. Nanging sadurunge nyemplung geni saka panggungan, Angling krungu wedhus kang guneman. “Kakang aku pengen duwe janur kae, opekna ya Kang!”
“Wah aku ora wani Dhi.. kae janur kagungane sang Prabu.” Wangsulane wedhus lanang.
“Kang pokoke opekna! Kowe wis ora tresna marang aku?”
“Ya tresna, ning aku tetep ora saguh yen janur kuwi, mbok liyane wae!”
“Ora, pokokke yen ora janur kae ora! Yen ora mbok opekna aku pilih nyemplung geni wae!” ujare wedhus wedok karo nangis.
“Yen ora kena dikandani yo wis! Yen pancen pilih mati, aku lila, tur isih akeh wedhus sing luwih ayu saka kowe kok!” wangsulane wedhus lanang sajak anyel. Wedhus wedok banjur nyemplung geni tenan, mati sanalika. Angling rumangsa kesindir. Dheweke banjur mudhun saka panggungan. Luwih becik ngayomi rakyate sing isih butuh dheweke. Setyowati nekad nyemplung geni kang mulat-mulat.
Merga saka planggaran sumpahe dhewe, para dewa murka banjur ngukum Angling, supaya nglakoni panguripan ing alas wolung taun lawase. Sadurunge lunga, Angling masrahake kraton lan ibune marang Bathik Madrim, banjur dheweke ngumbara neng alas. Pramesthi kang sedhih, putrane nglakoni paukuman, ora sawetara suwe seda. Arwahe Setyowati sajak gela banget, dheweke ngumbara saparan-paran. Banjur nyuwun mring Bathara Guru supaya dheweke bisa bali ing donya. Bathara guru mrintahake Setyowati supaya manitis ing awake Ambarawati, putri saka Adipati Darmawasesa ing Kadipaten Bojonegoro. Setyowati mudhun ing donya, lan manitis ing awake Ambarwati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Sawijining wengi, nalika Angling arep turu, putri telu mau metu saka kraton kanti cara ngindhik-indhik supaya ora konangan Angling. Angling cubriya, ora sawetara suwe dheweke lolos sukma anjalma dadi gagak banjur nututi lungane putri telu mau. Kayangapa kagete Angling, jebul-jebul putri iku lagi mangan bangke manungsa ing tengah alas. Gagak malihane Angling nyolong ati saka bangke mau. Widati nyoba ngoyak nganti kesel, nanging kalah cepet karo abure gagak.
Ati mau diselehake ing dhuwure wedhak duweke widati banjur Angling nerusake turune. Esukke Widati kaget weruh ati ing sadhuwure wedhak, ndadekake dheweke ngerti yen gagak kang bengi iku malihane Angling. Widati nangekake Angling,
”Kakang, iki sapa sing nyelehake ati ing sadhuwure wedhakku?” pitakonane Widati.
“Lho aku ora ngerti, lha wong nembe tangi ngene kok!”
“Ora usah selak Kakang, kowe mau bengi malih rupa to? dadi gagak banjur nyolong ati iki?”
“Yen iya…geneya? tur maneh, wong wadon ayu-ayu kok mangan bangke, ora patut kuwi!”
“apa hakmu ngatur aku satelon? Kowe wis kurang ajar Kakang!” ujare Widati karo nancepake kembang ing bun-bunane Angling. Anglimg kang ora bisa nginggati tumindake Widati, dumadakan malih rupa dadi mliwis putih.
Widati nyoba nyekel mliwis, arep dikurung. Nanging mliwis mau mabur metu saka kraton, lunga ngumbara saparan-paran nganti tekan desa Gebang Sawit, Kadipaten Bajanegara. Ing Gebang Sawit, mliwis ditemu dening Jaka Gedhuk, anake Demang Klungsur.
“Aku gelem dadi kancamu, nanging aku aja mbok pateni ya!” Pangucape mliwis. “Lho kowe bisa guneman kaya dene manungsa? Wah..eloke! ya…ya…kowe dadi kancaku. Ayo mulih nyang omahku.” Kandhane Jaka Gedhuk seneng banget.
Ing Kadipaten Bojonegara ana sayembara. Sayembara mau isine yaiku mbuktekake ki Bremana sing asli, amarga samulihe seka alas malih dadi loro. Bojone bingung milih sing endi, banjur lunga menyang kadipaten lan njaluk keadilane Adipati Darmawasesa. Adipati kang bingung banjur nganakake sayembara iku mau.
“Pak klungsur, melua sayembara ing kadipaten, mengko dak genahi carane. Kowe yen bisa ngrampungi urusane Nyi Bremana bakale antuk hadiah gedhe saka kadipaten.” Kandane Mliwis marang bapake Jaka Gedhug.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Ambarawati ngerti yen ana mliwis putih. Banjur mliwis dijaluk supaya manggon ana ing kaputren. Saben dina mliwis mau ngancani Ambarawati. Yen wengi, mliwis putih malih dadi Anglindarma. Kekarone pepasihan lan ndadekake Ambarawati ngandhut.
Adipati Darmawangsa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara. Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing kraton Malawapati. Ora suwe, Ambarawati nglairake anak lanang kang dijenengi Anglingkusuma. Anglingdarma mimpin kratone maneh.
Sawijineng dina, Pramesdthi weruh cumlorot kuning saka langit nyedhaki dheweke banjur nyuwara, “Pramesthi…aku bakal manitis ing guwa garbamu. Aku Bathara Wisnu kang bakal manjing dadi putramu, nadyan kowe durung nganduhut.” Durung nganti kagete ilang, dumadakan cahya mau mlebu neng wetenge.
Pramesthi bingung, piye olehe nerangake marang sang Prabu. Sawuse di pikir-pikir tenanan, pramesthi alon-alon crita prastawa kang mentas dialami. Prabu Astradarma ora percaya marang crita mau, banjur duka,”Pramesthi! Ora usah ngayawara, mbok kira aku percaya marang critamu?kowe mesti wis tumindhak nistha! Ora patut dadi garwa prameswari. Aku ora sudi duwe anak sing dudu getih turunku dhewe. Luwih becik kowe lunga saka kene! Muliha menyang Mamenang!”
Pramesthi kalara-lara atine, dheweke lunga saka Yawastina, kedlarang-dlarang nurut alas dawa. Ora ana kang ngancani babar pisan. Tumekane Pramesthi ing kratone bapakke, ora ana sing tepung. Rambute awut-awutan, sandhangane wis semrawut. Nganti abdi dalem ngira yen dheweke wong edan anyaran. Bareng ngerti yen Pramesthi, para abdi dalem ngrumati bendarane mau. Pramesthi crita apa anane prastawa kang dialami.
Prabu Jayabaya banget dukane, meruhi anakke disia-sia dening Astradrama. Banjur ujar, “Titenana kowe Astradrma! Kowe wis sawenang-wenang marang anakku. . bakale negaramu dadi lendhut!” ora sawetara suwe dumadakan langit peteng, udan deres lan banjir bandang. Negara Yawastina kena banjir gedhe lan kebak lendhut. Ora ana kang slamet, kabeh musna.
Sawise Prabu Jayabaya mukswa, Anglingdarma lahir lan dadi raja ing kraton Malawapati. Ibune, Dewi Pramesthi kaboyong neng Malawapati. Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara. Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneg wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang Anglingdarma, “Prabu Anglingdarma, menawi prabu badhe mundhut garwa dumateng adhi kula, wonten panyuwun kula dumateng Prabu.”
“Apa penjalukmu kuwi Madrim?” pitakone Angling.
“Panjenengan kedah adu kasekten kaliyan kula. Kados pundi Prabu?” “Ya…ya….aku trima panantangmu. Banjur aku uga duwe panjaluk marang kowe. Yen aku menang, kuwe kudu gelem dadi patihku, Madrim!”
Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke meruhi ula sepasang kang lagi pepasihan. Dhewekke ngerti, yen salah sijine ula mau Nagagini, bojone Nagaraja gurune Angling. Angling manah ula lanang kang aran Ula Tampar nganti mati. Nagagini mlayu mlebu pertapan nemoni bojone.
“Kakang…Kakang Nagaraja iki mau ing taman, ana wong kang arep mrawasa aku. Dhewekke Prabu Malawapati. Muridmu dhewe! Patenana wong kang kurang ajar kuwi!” sambate Nagagini. Nagaraja ora percaya ngono wae, banjur metu arep nemoni Angling. Nanging Angling wis mulih menyang kratone. Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake crita mau.
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”
“Bapa Guru, maturnuwun sanget menawi mekaten. Ananging..saderengenipun…punika ingkang wonten telakipun Bapa punapa, kok katon cumlorot kuning?” Pitakone Angling.
“Oh ikuito? Kowe kepingin ajian iki? Iki jenenge Aji Gineng, ajian kang bisa mangerteni basa sakabehe kewan ing ndonya.” Wangsulane Nagaraja.
“Nggih……menawi kepareng Bapa.”
“Kena wae Ngger. Aku bisa menehi ajian iki. Nanging sarate abot. Kowe ora keno crita marang sapa wae, kalebu bojomu dhewe. Kepiye Angling?”
“Nggih, kula saguh Bapa.” Banjur ajian mau diwenehake marang Angling. Sawuse diwejang, Angling bali menyang Malawapati.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Styowati.”
“Aja Diajeng! Aku tetep ora bisa menehake ajian iki kanggo sapa wae kalebu kowe. Yen menehake, aku dhewe bakale cilaka. Iki wae wis nglanggar sumpahku, crita ngenani ajian iki.’ Penggake angling.
“pokoke menawi mboten kepareng, kula tetep badhe pati obong kakang.” Wangsulane Setyowati atos. Ibune lan Madrim wis coba ngerih-erih Setyowati nanging Setyowati wis ora bisa dikandani. Upacara pati obong wis sumedya. Angling duwe karep melu pati obong Setyowati. Nanging sadurunge nyemplung geni saka panggungan, Angling krungu wedhus kang guneman. “Kakang aku pengen duwe janur kae, opekna ya Kang!”
“Wah aku ora wani Dhi.. kae janur kagungane sang Prabu.” Wangsulane wedhus lanang.
“Kang pokoke opekna! Kowe wis ora tresna marang aku?”
“Ya tresna, ning aku tetep ora saguh yen janur kuwi, mbok liyane wae!”
“Ora, pokokke yen ora janur kae ora! Yen ora mbok opekna aku pilih nyemplung geni wae!” ujare wedhus wedok karo nangis.
“Yen ora kena dikandani yo wis! Yen pancen pilih mati, aku lila, tur isih akeh wedhus sing luwih ayu saka kowe kok!” wangsulane wedhus lanang sajak anyel. Wedhus wedok banjur nyemplung geni tenan, mati sanalika. Angling rumangsa kesindir. Dheweke banjur mudhun saka panggungan. Luwih becik ngayomi rakyate sing isih butuh dheweke. Setyowati nekad nyemplung geni kang mulat-mulat.
Merga saka planggaran sumpahe dhewe, para dewa murka banjur ngukum Angling, supaya nglakoni panguripan ing alas wolung taun lawase. Sadurunge lunga, Angling masrahake kraton lan ibune marang Bathik Madrim, banjur dheweke ngumbara neng alas. Pramesthi kang sedhih, putrane nglakoni paukuman, ora sawetara suwe seda. Arwahe Setyowati sajak gela banget, dheweke ngumbara saparan-paran. Banjur nyuwun mring Bathara Guru supaya dheweke bisa bali ing donya. Bathara guru mrintahake Setyowati supaya manitis ing awake Ambarawati, putri saka Adipati Darmawasesa ing Kadipaten Bojonegoro. Setyowati mudhun ing donya, lan manitis ing awake Ambarwati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Sawijining wengi, nalika Angling arep turu, putri telu mau metu saka kraton kanti cara ngindhik-indhik supaya ora konangan Angling. Angling cubriya, ora sawetara suwe dheweke lolos sukma anjalma dadi gagak banjur nututi lungane putri telu mau. Kayangapa kagete Angling, jebul-jebul putri iku lagi mangan bangke manungsa ing tengah alas. Gagak malihane Angling nyolong ati saka bangke mau. Widati nyoba ngoyak nganti kesel, nanging kalah cepet karo abure gagak.
Ati mau diselehake ing dhuwure wedhak duweke widati banjur Angling nerusake turune. Esukke Widati kaget weruh ati ing sadhuwure wedhak, ndadekake dheweke ngerti yen gagak kang bengi iku malihane Angling. Widati nangekake Angling,
”Kakang, iki sapa sing nyelehake ati ing sadhuwure wedhakku?” pitakonane Widati.
“Lho aku ora ngerti, lha wong nembe tangi ngene kok!”
“Ora usah selak Kakang, kowe mau bengi malih rupa to? dadi gagak banjur nyolong ati iki?”
“Yen iya…geneya? tur maneh, wong wadon ayu-ayu kok mangan bangke, ora patut kuwi!”
“apa hakmu ngatur aku satelon? Kowe wis kurang ajar Kakang!” ujare Widati karo nancepake kembang ing bun-bunane Angling. Anglimg kang ora bisa nginggati tumindake Widati, dumadakan malih rupa dadi mliwis putih.
Widati nyoba nyekel mliwis, arep dikurung. Nanging mliwis mau mabur metu saka kraton, lunga ngumbara saparan-paran nganti tekan desa Gebang Sawit, Kadipaten Bajanegara. Ing Gebang Sawit, mliwis ditemu dening Jaka Gedhuk, anake Demang Klungsur.
“Aku gelem dadi kancamu, nanging aku aja mbok pateni ya!” Pangucape mliwis. “Lho kowe bisa guneman kaya dene manungsa? Wah..eloke! ya…ya…kowe dadi kancaku. Ayo mulih nyang omahku.” Kandhane Jaka Gedhuk seneng banget.
Ing Kadipaten Bojonegara ana sayembara. Sayembara mau isine yaiku mbuktekake ki Bremana sing asli, amarga samulihe seka alas malih dadi loro. Bojone bingung milih sing endi, banjur lunga menyang kadipaten lan njaluk keadilane Adipati Darmawasesa. Adipati kang bingung banjur nganakake sayembara iku mau.
“Pak klungsur, melua sayembara ing kadipaten, mengko dak genahi carane. Kowe yen bisa ngrampungi urusane Nyi Bremana bakale antuk hadiah gedhe saka kadipaten.” Kandane Mliwis marang bapake Jaka Gedhug.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Ambarawati ngerti yen ana mliwis putih. Banjur mliwis dijaluk supaya manggon ana ing kaputren. Saben dina mliwis mau ngancani Ambarawati. Yen wengi, mliwis putih malih dadi Anglindarma. Kekarone pepasihan lan ndadekake Ambarawati ngandhut.
Adipati Darmawangsa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara. Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing kraton Malawapati. Ora suwe, Ambarawati nglairake anak lanang kang dijenengi Anglingkusuma. Anglingdarma mimpin kratone maneh.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Subscribe to:
Posts (Atom)
