wong jowo

Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.(Bila anda mendapat anugrah ilmu yang membuat banyak orang senang, janganlah kamu merasa pintar, sebab apabila Tuhan mengambil lagi ilmu yang menyebabkan anda terkenal itu, anda akan menjadi orang biasa lagi, malah lebih bermanfaat daun yang kering)

Showing posts with label puisi jawa. Show all posts

Saturday, November 17, 2012

Aruming Wewayangan

semburat cahya mega
gilir gumantining ratri kalawan rahina
sinareng sumiliring maruta manda
nganyut-anyut tuwuh wewayangan kang gumanduling nala

ganda aruming wewangenmu
kang teko tan kasangka-sangka nanceping atiku
ngudal wewayangan kang wus kapendem jero ana sakjeroning kalbu

araning pangudal-udal sesumberaning nala
pangudaling dukita hangengreng laraning jiwa
jiwa-jiwa panelangsa hengga ndepani bantala

sliramu laraning atiku

Monday, November 12, 2012

Pepeling Wulan Suro

semburating sunar cahya ing ngakasa
cumloroting kartika mawarna warna
mratandani gilir gumantining wilangan mangsa
sinareng gegayuhan lelampahaning kawula
pangenget-enget den enget kalawan waspada
minangka sangune lelampahan kang bakal lumaksana

den wirid lan wiradati pepeling sangka kang ndungkap yuswa
manekung ing wewarah lumaku kalawan prasaja
nastiti ngati-ati sih mring sapadha-padha
wujuding ngamal utama

kakilapan kang wus kalaksana
den sandang aran dosa
sira enget-enget den suwun pangaksama
mrih suci kalawan sampurnaning ridha

pangandeling wujud manembahing kawula
wilanganing setya marang Dzating Sampurna
sumanding lan sesandingan Wahyu Ilahi ing wengi kalawan rina
iya manembahing diri, manembahing sasama, lan manembahing Kawasa

Sunday, November 4, 2012

Langit Mendung

langit mendung gumandul nganyut tan ginayuh
nunggu tetesing udan sinareng tetesing luh
tuwuh amarga dukitaning ruh
sesambatan ing palungguh
datan nyipta swasana pakewuh
nyuntakke panandang kang rinengkuh

rinoncening ukara minangka sulihing rasa
rasa tresna peparinging Kang Kawasa
ewoning panandang lan pangrasa
ndeder ati lan teguhing jiwa
panelangsa endah edi tan ginawe dukita
jejering rasa syukur eloking panarima

( sakehing lelampahan linambaran rasa )

Thursday, November 1, 2012

Sliramu

reroncening tulisan minangka sulih jeriting nala

kang bakal tinulis kaya tan kena tak bendung maneh

ukara lan tetembungan endahing pangucap

lir kadya seratane para pujangga kang nandang asmara

ananging....

angel anggonku nyuntake ana ing lembaran iki

kanggo nggambarke endahing panyipta

kang den anugerahke marang sliramu widodarining ati

sliramu kang tansah dadi wewayanganing lelamunan
sliramu kang dadi puspa warnane pangimpenku
sliramu pepujaning ati

wewayangan esem manismu tansah bisa agawe tratabing ati
lirik beninging netra bebasan bisa nggawa tirta suci
kang bisa nambahi segering jiwa kang nandang branta

duh wong manis...

Monday, October 29, 2012

Kidung Rinonce

Jumangkahing hajejangkah maujudake panjangka
Panjangka linambaran niat kang samporna
Sasampurnaning urip iyo kang nguripi
Hangenguripi raga kalawan jiwa
Jiwanira tan kantun jiwaning sapadha-padha

Pada wilangan ukara kang awujud tembung
Tetembungan sinorowedi kang aran sir
Sir ing nala den tembungi asmara
Asmaraning manungsa kalawan jiwa
Jiwa-jiwa suci manekunging Gusti

Gusti bagus-baguse kang ngratoni ati
Ati-ati lumampahing bebener
Bener-benering sesolah tan kantun panggoda
Panggodaning nala kalawan panggodaning nepsu
Nepsu margi cupeting pamimkir

...

sumber: http://rhuweda.blogspot.com/2012/10/kidung-pada-rinonce.html

Sunday, October 28, 2012

Lintanging Antariksa

Sesandanganing rasa kang kagawa swasana
Nglambrang lan nganyut-anyut nala
Windu wilangan wektu kumpulaning yuswa
Datan selak ngugemi apa kang dadi panjangka

Sumunar sunar cahya ing antariksa
Sanadyan kelip lintang minangka pratanda
Ewoning pituduh lan marga
Pundi papan lan dunungira

Dak ulati kalawan waspada
Pituduh lan pralampita kang tinampa
Sliramu kang janji ngadek ana damparing nala
Dampar gapuk kang gampang rubuh kepangan mangsa

Muga Sliramu tetep seba sanadyan akehing panggoda
Den gadang Sliramu Salaminya
Sliramu pepujaning nala

(tulisan wengi akhir tasyrik)

Friday, October 19, 2012

Karang Samodra

tibaning mangsakala ananing tanda
gumaludhug jumegler tanpa kinira
sinawanging akasa minangka pratanda
songah sesonaraning manungsa
den ulat lan upadi jampinira

tumaceping ukara ana ing nala
kang dadi sabab musabab dukitaning jiwa
ulatira nyuwek-nyuwek atining liya

ohh....
opo atosing lesanmu minangka pratanda atosing nala ira
atos pundi kalian karang ing gisik samodra
hehhhh...
den eling kalawan waspada
ilining tirta kang bakal ngikis atosing karang sainggo sirna

SURO DIRO JOYO NINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI

Kidung Wengi Panandang Diri

layap liyep liyuping lirih kekidungan wengi
sinamun lakune samirana aneng pucuking redi
ilining waspa ngalur elur tan kendat lir kadya warehing redi
pratanda aboting panandang diri

panjerite kutu-kutu walangatoga minangka kanca jeriting ati
gumlegering ombak segara minangka sulih runteking penggalih

tetesing waspa ana ing bantala den gadang bisa nglarung panandang nala
luluh rebah sujud sembah dumateng keblating manembah jampining panandang susah
agunging gegadangan bisa kasembadan apa kang dadi kekarepan...

gung swarane ati ngagungake Kang Maha Agung
hu.... hu... hu... sir napas Allahu
Allahu sir... sir... sir... siring kalbu

Sir Ing Diri

kumlebating ruh tanpo weruh..
jinangkah dening pangangkah..
nastiti ngati-ati gupadi jatining diri..
sir tan katon sanadyan ana ing penganggon..
sumanding sanding sadyan tanpo di liling..

midering jagad tan kendat jatining sipat..
sempyoking pamikir rumangsa fakir..

Allahu sir Allahu sir

sir ing nala tumancep sanalika
endahing wewilangan ning ing wewayangan...

lahaula wala quwata illa billahil 'aliyyil adziim...

Sunday, October 7, 2012

Kidung Katresnan

sumiliring angin wengi kang nggowo kidung katresnan
hamiyak korining ati kang nandang pedhut
pedhut peteng kang sumebar ana ing ati
satemah agawe suko
sanadyan mung sedelo

nanging....
ati kang nandang peteng dadi anteng
ati kang nandang kuciwo dadi lego
ati kang nandang susah dadi bungah

mugo....
kidung katresnan kang sumilir
ana ing wengi iki
tansah teko marang aku
sanadyan mung sedelo
kanggo ngobati ati kang lagi lara

(tulisan wengi kang lara ati)

KIDUNG WENGI KANG LARA ATI

SUMEBAR GONDO KANG HAMBABAR ARUM KATIYUB ING SAMIRONOSATEMAH HANGEBEGI MANAH KANG SANGSOYO LUNGKRAHAMARGO SOKO POLAH PAKARYO KANG SALAHKABEH WUTAH RUMENTAH ONO ING WENGI IKIAWIT SAKA NETRA KANG DUWE TUMINDAK CULIKONAMUNG NGEBAKI HARDANING NEPSU KANG SAUNTOROINGKANG HANDADEKAKE WUTANING MANAH KANG SANGSOYO GERAHTUMETESING WASPO TANPO KIROBEBASAN MLEBER KOYO BANYU KALI KANG LUMAKU TUMUJU SEGOROMUGO BISOA HANGIKIS PADAS PARANG KANG AWUJUD DOSANAMUNG DHUMATENG PANJENENGANINGKANG HANGAKARYO JAGAD LAN ISINEINGKANG MAHA WELAS LAN MAHA ASIH...KAWULA NYADONG WELAS ASIH PANJENENGAN INGKANG SAMPURNO..............AMIN

NGENTENI

sanadyan suwe anggonku ngenteni tekamu kang tak tunggu
sinambi mecaki dino-dino kang sangsoyo rekoso
nanging kroso tanpo rekoso
amargo ono kang tak gadang ing sabendino

kanggo sliramu sing dadi pepujaning ati
mugi Gusti ngulungake sliramu kanggo awakku.....

Kekidungan Sore Takbir

sumeblaking mega jenar sisih kulon...
kaya nggandul abot ninggalke dino akhir wulan siam
nanging...
obahing gegodongan kang katiyubing samirana manda
repet-repet nganyut ati
nggawa suwara takbir
........
ora krasa...
tetesing waspa
kaya ilining kali tumuju segara
........
apa....
aku isa ngrasakke siam kya ngne mneh
apa....
kbeh sing tak lakoni wis bener tumrap Gusti
........
namung cadong panuwun ku dmateng Gusti Kang Murbeng Dumadi
Sih Kawelasan Lan Pangaksami...
Dumateng kawula...

Allahu Akbar....
Allahu....
Allahu....
Allahu....
Hu....Hu..........
....................
......................
.....................

WASPANING WENGI

dawane kekidungan wengi sing tak tulis
ana sak lembaring kertas
kaya isih okeh banget
ingkang bakal tak suntakke ana kono

nanging....
kaya wis kebak pangucap
kanggo makili rasa kang ana ing dada

saktemene....
anggonku nyadong rasa welas-Mu
tansah tak pengeni kaya biyen maneh
ora kaya saiki kang kebak dosa

jalaran.....
saka mata kang ndadekke culika
saka branta kang ndadekke wuta
saka nepsu kang ndadekke ragu

namung....
Sih kawelasan Panjenengan
lan Agunging Pangreksa Panjenengan
wonten ing ati kawula
ingkang anggawe sebab musabab kawula
saget sujud sebo wonten ngarsanipun Paduka Gusti Ingkang Maha Suci

Tulisan Wengi Ing 19 September 2011

gawang-gawang esemmu
kaya kumlebat kilat liwat ana mataku iki
sanadyan luwih saka sewindu aku tanpa ktemu sliramu
amarga dalan uripmu pancen beda karo aku

nanging...
lelayanganmu sing kadhang teka
mahanani ananing rasa sih kang sisa

tak umpamakke...
rasa sisa mau kaya sisaning galeh jati aking
kang suwe ora gapuk kepangan sempring

kabeh...
kabeh rasa tresna sing mbok wenehke rikala semana
snadyan sithik kaya titiking udan ana watu ireng
kanggoku wis kanugrahaning Gusti kang ndadekke rasa seneng

cah ayu...
aku sing neng kene mung bisa ndunga kanggo sliramu
mugo umur sing isih ana mugo migunani kanggo sapa wae sing mbok tresnani
lan tansah pikantuk ridlaning Gusti Kang Murbeng Dumadi...

๑۩๑ Kanggo Sliramu Cah Ayu Sing Wis Dadi Widodarining Ati Snadyan Ana Ngimpi ๑۩๑

KUBURANING RASA

saktemene kahanan nala kang nandang kuciwa
wis tak kubur jero ana ngara-ara amba
bebarengan karo rasa tresna kang ana sak jroning dada
nanging.....
ngapa gampanging ngudal rasa kang kapendem
lir kadya gampanging ngublak-ublak wedang kopi
ana gelas sing saiki tak sangga....
ringkihing ati kang biyen jejeg ngadeg
kaya watu karang
namung rebah rumentah ndepani bumi
amarga wewayangan kang seklebat liwat

ilanging kahanan ati kang tanpa rasa tresna
nyadong jampi kang bisa
agawe santosaning jiwa
snadyan namung setitik
....

Gumanduling Wewayangan

Yen tak rasa ati kang lara
sangsara nandang sak temahing rasa
sanadyan namung rasa panelangsa
kang tansah ngganduli jiwa

Gumanduling rasa kang ana
lir kadya wewayangan kang gegawa
ana sak jeroning wengi lan rina

Rina kang tansah sinisihan kelawan sang bagaskara
lan wengi kang kasunaran rembulan kelawan lintang
gumelaring wewayangan kang tansah ana
bebarengan wewayanganing raga
kang ana ing bantala

Duh Gusti Kang Nyipta wewayangan kang rumeksa
Namung waspa kang tumiba
tumetesing tirta netra
bebarengan swara kang namung kandeg ana ing jangga
Ugi atur panyuwun dumaten Panjenengandika
Kang Murba Wasesa Jagad Lan Cipta

TUWUH LUH

Kroso trataban ana ing dada
Nalika tak bukak lembar-lembar
Kang sumebar

Tak kira ati iki wis garing lir kadya jati aking
Kang ora bisa nuwuhake luh

Nanging ora.....

Milining luh kang lumeber tan saya ndadra
Kaya ilining banyu tumuju samodra
Tan saya santer kang gawe kikising watu
Ana njero ati.....

Ayating Wengi

wewayangan lintang kang katutuping mega mendung
gumandul kaya meh wutah rumentah
hanelesi bantala kang garing kaya jati aking

kekidunganing wengi ...
gumayut nganyut-anyut swara Ayating Gusti
kang ndhodhog jiwa kang lena
nyirami sanubari kang sepi

pangudaraning rasa kang mawa nelangsa
awit sangka aboting rasa tresna lan akehing kuciwa
lelakuning jiwa lan raga kang tansah gegondelan dosa

pandonganing jiwa-jiwa kang nandang nelangsa
penyadhonging hasta kang kebak dosa
lan sujuding kawula dumateng Kang Kawasa

namung hangantu-antu lubering Sih Pangaksami Lan Karohmatan Panjenengan Gusti...

Pangudarasaning Nala

sanadyan ilining waspa kang tanpo wilangan
kang ngalur elur tumuju ana ing kasur
kaya wus sirna kabeh waspa ing netra
bareng sirnaning rasa tresna

ora ana kang sumandanging nala
kang awujud lan ukara tresna
kaya wus garing ing batin
bareng sirnaning kinasih

widodarining wengi
kang nggawa semburat cahya
sanadyan kaling-kalingan mega
mendung kang gumantung

prasasat bisa nambani rasa kang lagi branta
senadyan aku rumangsa
ora mung aku kang ana ing nala
nanging sliramu iso dadi jampining rasa tresna
....