sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Showing posts with label 02 REPUBLIK RASAN-RASAN.. Show all posts
Showing posts with label 02 REPUBLIK RASAN-RASAN.. Show all posts
Thursday, October 21, 2010
DPR SINAU TATA KRAMA MENYANG YUNANI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani, salah sawijining Negara Eropah sing arang-arang kocap. Aneh ning nyata.
Kanthi anane kabar sing kaya mengkono banjur tuwuh pitakonan : Apa anggota DPR saiki wis ora nduweni tata krama ?
Tata krama, basa Indonesiane sopan santun utawa etika sing dijupuk saka basa Inggris ethic. Apa ta sing diarani tata krama iku ? Tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.
Wiwit jaman jamajuja, wiwit jaman kuna-kuna bangsa kita kondhang nduweni tata krama sing alus. Ngomong-sangomong, tindak satindak diarah-arah supaya aja nganti nglarani atine liyan. Bangsa kita iku bangsa sing alus bebudene, sanajanta suwargi dokter Soetomo ing bukune Puspita Rinonce ngendika, bangsa kita isih kalah alus tinimbang bangsa Jepang. Iku wis dingendikake nalika taun 1937.
Miturut rakyatmerdeka.co.id , alesane menyang Yunani, Nudirman Munir kandha :
"Disitu (Yunani) kan tempat lahir filsuf-filsuf terkenal seperti Plato, Aristoteles dan Socrates,"
Apa tidak bisa lewat internet saja?
"Boleh saja kalau di internet ada (hal detil etika di Yunani). Sekarang saya tanya ada tidak di internet. Itu tak bisa lewat internet. Sudah kita cari tidak ada di intenet yang menjelaskan tentang etika.Yang namanya etika itu kan tiap negara beda."
Tujuwane tata krama yaiku : memayu ayuning pasrawungan. Apa sing dikarepake ?
1. Mbeciki pasrawungane antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ?
2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR.
Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku.
Mula rasanane tanggaku neng warung kopi pinggir dalan : DPR lagi ndhagel.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
DPR SINAU TATA KRAMA MENYANG YUNANI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani, salah sawijining Negara Eropah sing arang-arang kocap. Aneh ning nyata.
Kanthi anane kabar sing kaya mengkono banjur tuwuh pitakonan : Apa anggota DPR saiki wis ora nduweni tata krama ?
Tata krama, basa Indonesiane sopan santun utawa etika sing dijupuk saka basa Inggris ethic. Apa ta sing diarani tata krama iku ? Tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.
Wiwit jaman jamajuja, wiwit jaman kuna-kuna bangsa kita kondhang nduweni tata krama sing alus. Ngomong-sangomong, tindak satindak diarah-arah supaya aja nganti nglarani atine liyan. Bangsa kita iku bangsa sing alus bebudene, sanajanta suwargi dokter Soetomo ing bukune Puspita Rinonce ngendika, bangsa kita isih kalah alus tinimbang bangsa Jepang. Iku wis dingendikake nalika taun 1937.
Miturut rakyatmerdeka.co.id , alesane menyang Yunani, Nudirman Munir kandha :
"Disitu (Yunani) kan tempat lahir filsuf-filsuf terkenal seperti Plato, Aristoteles dan Socrates,"
Apa tidak bisa lewat internet saja?
"Boleh saja kalau di internet ada (hal detil etika di Yunani). Sekarang saya tanya ada tidak di internet. Itu tak bisa lewat internet. Sudah kita cari tidak ada di intenet yang menjelaskan tentang etika.Yang namanya etika itu kan tiap negara beda."
Tujuwane tata krama yaiku : memayu ayuning pasrawungan. Apa sing dikarepake ?
1. Mbeciki pasrawungane antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ?
2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR.
Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku.
Mula rasanane tanggaku neng warung kopi pinggir dalan : DPR lagi ndhagel.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Tuesday, October 5, 2010
TATA KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ?
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Tata krama iku ora mung katindakake yen pinuju lelawanan (srawungan) karo wong liya bae, nadyan ing omahe dhewe iya perlu katindakake. Ana ing omahe dhewe kita kudu nindakake tata lan tertib, perlune kanggo tepa tuladha marang anak-anak kita lan kulawarga saisine omah.
Wong kang sopan, yen nuju numpak sepur, ora bakal lungguh jigang utawa ndheseg papan lungguh hake wong liya, dienggo ndokok barang gegawanane . Yen ana kantor, perlu memburi (turas) utawa menyang kamar mandi, sawise bar keperluwane , iya banjur gelem nyiram (ngresiki) kaya yen nalikane mlebu ing kamar mandi utawa jambane dhewe.
Mengkono sikepe wong kang ngerti tata krama. Jiwane ora bakal ngideni nindakake patrap kang nyulayani marang budi luhure.
Aja dumeh sepur iku dudu duweke dhewe, olehe nganggo banjur sakepenake bae.
Aja dumeh kakus umum iku duweke kota praja lan kanggo keperluwane wong akeh , olehe nganggo banjur ora mikir marang kebersihane.
Aja dumeh meja kang dienggo nulis iku duweke kantor , olehe nganggo ora nate diresiki.
Aja dumeh nginep ing hotel lan wis rumangsa nyewa, olehe mbebuwang tegesan rokok ora didokok ing wadha awu, olehe idu sa-enggon-enggone.
Bab idu, yen ora perlu-perlu banget, aja idu. Yen ta kepeksa upamane amarga mambu ganda kang bacin, lagi katindakake. Samono mau kudu nyisih papan kang kiwa utawa migunakake kacu kanggo nutupi tutuk.
Ing ngendi bae, wayah apa bae, kita kudu nduwe pendhirian : tindak satindak , rembug sarembug kudu dijaga tata kramane. Aja duwe panemu yen tata krama mau kanggo sapa, ana pituwase apa ora, ana sing nliti apa ora, nanging duwea pendhirian yen : tata krama iku pirantine prikamanungsan.
Wewatone : aja gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenenganing lan kamardikaning liyan sarana tindak tanduk , solah bawa lan rerembugan kang ora netepi tata krama . Yen kita ora seneng nemoni lelakon saka pratingkahe wong liya, kita aja nindakake apa-apa kang wis nate gawe gelaning ati kita mau.
Ing omah kita dhewe, sanajan ora ana pranatan tinulis, iya kudu duwe duga prayoga. Aja rame-rame nalikane tangga teparo wis turu. Aja ngunekake radio nganti dipolake bae ing wayahe tangga teparo ngaso, apa maneh apa maneh yen dheweke mau nuju gerah utawa kesripahan.
Wong kang ngerti tata krama, nalikane ana ing pasrawungan :
1. Ora bakal sisi. Yen kepeksa arep sisi, menyat metu dhisik, utawa saora-orane nyisih utawa mengo dhisik. Olehe sisi klawan migunakake kacu.
2. Ora bakal angop klawan ora nutupi tangan. Malah yen bisa , nyingkir dhisik sinamun ing samudana, supaya ora ngetarani.
3. Ora bakal ngureki irung nganggo drijine, utawa ngureki kuping nganggo cucuk –curek.
4. Ora bakal tudang-tuding , nudingi wong secedhake panggonane.
5. Ora bakal ngethoki utawa ngresiki kuku selagine jejagongan karo tamune.
6. Ora bakal lungguh karo sikil edheg utawa jigang ing sangarepe wong-wong kang durung ditepungi utawa wong kang pantes dihurmati.
Ana candhake ….
Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953.
.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
TATA KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ?
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Tata krama iku ora mung katindakake yen pinuju lelawanan (srawungan) karo wong liya bae, nadyan ing omahe dhewe iya perlu katindakake. Ana ing omahe dhewe kita kudu nindakake tata lan tertib, perlune kanggo tepa tuladha marang anak-anak kita lan kulawarga saisine omah.
Wong kang sopan, yen nuju numpak sepur, ora bakal lungguh jigang utawa ndheseg papan lungguh hake wong liya, dienggo ndokok barang gegawanane . Yen ana kantor, perlu memburi (turas) utawa menyang kamar mandi, sawise bar keperluwane , iya banjur gelem nyiram (ngresiki) kaya yen nalikane mlebu ing kamar mandi utawa jambane dhewe.
Mengkono sikepe wong kang ngerti tata krama. Jiwane ora bakal ngideni nindakake patrap kang nyulayani marang budi luhure.
Aja dumeh sepur iku dudu duweke dhewe, olehe nganggo banjur sakepenake bae.
Aja dumeh kakus umum iku duweke kota praja lan kanggo keperluwane wong akeh , olehe nganggo banjur ora mikir marang kebersihane.
Aja dumeh meja kang dienggo nulis iku duweke kantor , olehe nganggo ora nate diresiki.
Aja dumeh nginep ing hotel lan wis rumangsa nyewa, olehe mbebuwang tegesan rokok ora didokok ing wadha awu, olehe idu sa-enggon-enggone.
Bab idu, yen ora perlu-perlu banget, aja idu. Yen ta kepeksa upamane amarga mambu ganda kang bacin, lagi katindakake. Samono mau kudu nyisih papan kang kiwa utawa migunakake kacu kanggo nutupi tutuk.
Ing ngendi bae, wayah apa bae, kita kudu nduwe pendhirian : tindak satindak , rembug sarembug kudu dijaga tata kramane. Aja duwe panemu yen tata krama mau kanggo sapa, ana pituwase apa ora, ana sing nliti apa ora, nanging duwea pendhirian yen : tata krama iku pirantine prikamanungsan.
Wewatone : aja gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenenganing lan kamardikaning liyan sarana tindak tanduk , solah bawa lan rerembugan kang ora netepi tata krama . Yen kita ora seneng nemoni lelakon saka pratingkahe wong liya, kita aja nindakake apa-apa kang wis nate gawe gelaning ati kita mau.
Ing omah kita dhewe, sanajan ora ana pranatan tinulis, iya kudu duwe duga prayoga. Aja rame-rame nalikane tangga teparo wis turu. Aja ngunekake radio nganti dipolake bae ing wayahe tangga teparo ngaso, apa maneh apa maneh yen dheweke mau nuju gerah utawa kesripahan.
Wong kang ngerti tata krama, nalikane ana ing pasrawungan :
1. Ora bakal sisi. Yen kepeksa arep sisi, menyat metu dhisik, utawa saora-orane nyisih utawa mengo dhisik. Olehe sisi klawan migunakake kacu.
2. Ora bakal angop klawan ora nutupi tangan. Malah yen bisa , nyingkir dhisik sinamun ing samudana, supaya ora ngetarani.
3. Ora bakal ngureki irung nganggo drijine, utawa ngureki kuping nganggo cucuk –curek.
4. Ora bakal tudang-tuding , nudingi wong secedhake panggonane.
5. Ora bakal ngethoki utawa ngresiki kuku selagine jejagongan karo tamune.
6. Ora bakal lungguh karo sikil edheg utawa jigang ing sangarepe wong-wong kang durung ditepungi utawa wong kang pantes dihurmati.
Ana candhake ….
Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953.
.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Thursday, September 30, 2010
TATA KRAMA
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Tembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan tembung krama . Miturut Baoesastra Jawa karangan WJS Poerwadarminta tegese tembung tata lan krama iku mangkene :
Tegese tembung Tata =
1. Beciking pangetrap (pasang rakit),
2. Becik pangetrape , mawa aturan sing becik,
Tegese tembung Krama =
1. (kawi) pratingkah, patrap.
2. (kawi) tata pranata kang becik, suba-sita.
3. (kawi) watak, sipat.
4. (krama ngoko) tembung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa).
5. (krama inggil ) laki – rabi.
6. (kawi) bojo.
Tembung camboran sing nganggo tembung krama antarane :
Kaum krama = wong cilik.
Ngapus krama = ngapusi sarana alus.
Nyangga krama = ngepenaki rembug.
Ngungkak krama = nerak tatanan.
Dikramani = dibasani (dijak guneman nganggo tembung krama ).
Dikramakake = 1. ditembungake krama 2. (krama inggil) diomah-omahake , dirabekake, dilakekake.
Dadi tembung tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.
Ing Serat Nayakawara anggitan KGPAA Mangkunagara IV diterangake ing tembang Dhandhanggula.
Werdingkang wasita jinarwi,
wruhing kukum iku watakira,
adoh marang kanisthane,
pamicara puniku,
weh reseping sagung miyarsi,
tata-krama punika,
ngedohken panyendhu,
kagunan iku kinarya,
ngupa boga dene kalakuwan becik,
weh rahayuning angga.
Saben bangsa nduweni tata krama dhewe, tata kramane wong Jepang, Eropah beda karo tata kramane wong Jawa. Samono uga tata-krama kang lumaku dhek jaman biyen beda karo jaman saiki . kang perlu digatekake , yaiku : yen kita pinuju ana ing kalangan liya kang nduweni tata- krama dhewe, kita sing bisa nglarasake dhiri marang swasana ing kono mau. Kudu eling marang tujuwane njunjung tata krama kang maksude : memayu ayuning pasrawungan. Adat pakulinan kang alus, tingkah laku kang becik, bisa nglarasake marang kahanan , klebu sawijining pranatan pasrawungan sadina-dina.
Bisa nyingkiri tekane pasulayan utawa rasa pangrasa kang bisa njalari seriking atine liyan. Miturut tembang ing dhuwur tata krama iku ngedohken panyendhu, lire bisa nyingkiri anane pasulayan utawa salah tampa. Dhuwuring drajade bangsa bisa katitik saka alusing tata kramane. Mula wis aran wajib, yen para wong tuwa lan para pamong kajabaning paring tuntunan lan kapinteran marang para putra lan para muride , uga anggulawenthah bab kasusilan lan paring tetuladhan ing bab tata krama
Tumrap bocah-bocah, para siswa lan para putra semono uga, saliyane sengkud ngudi undhaking kawruh lan kapinteran , aja nganti nglirwakake tata krama.
Ana ngendi bae tata krama mau ditrapake ?
Pangetrape tata krama antara liya :
1. Nalika tetepungan karo mitra anyar
2. Nalika cecaturan.
3. Nalika mara dhayoh.
4. Nalika kedhayohan.
5. Nalika ana ing dalan
6. Tata cara manganggo
7. Nalika dhahar lan liya-liyane.
Ing ngendi-endi panggonan salagine isih sesrawungan kang liyan panganggone tata krama iki ora kena kari.
Tata krama ing basa Indonesia utawa cara Mlayu diarani sopan santun.
Elinga : tata krama iku busananing bangsa.
Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953
.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
TATA KRAMA
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Tembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan tembung krama . Miturut Baoesastra Jawa karangan WJS Poerwadarminta tegese tembung tata lan krama iku mangkene :
Tegese tembung Tata =
1. Beciking pangetrap (pasang rakit),
2. Becik pangetrape , mawa aturan sing becik,
Tegese tembung Krama =
1. (kawi) pratingkah, patrap.
2. (kawi) tata pranata kang becik, suba-sita.
3. (kawi) watak, sipat.
4. (krama ngoko) tembung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa).
5. (krama inggil ) laki – rabi.
6. (kawi) bojo.
Tembung camboran sing nganggo tembung krama antarane :
Kaum krama = wong cilik.
Ngapus krama = ngapusi sarana alus.
Nyangga krama = ngepenaki rembug.
Ngungkak krama = nerak tatanan.
Dikramani = dibasani (dijak guneman nganggo tembung krama ).
Dikramakake = 1. ditembungake krama 2. (krama inggil) diomah-omahake , dirabekake, dilakekake.
Dadi tembung tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.
Ing Serat Nayakawara anggitan KGPAA Mangkunagara IV diterangake ing tembang Dhandhanggula.
Werdingkang wasita jinarwi,
wruhing kukum iku watakira,
adoh marang kanisthane,
pamicara puniku,
weh reseping sagung miyarsi,
tata-krama punika,
ngedohken panyendhu,
kagunan iku kinarya,
ngupa boga dene kalakuwan becik,
weh rahayuning angga.
Saben bangsa nduweni tata krama dhewe, tata kramane wong Jepang, Eropah beda karo tata kramane wong Jawa. Samono uga tata-krama kang lumaku dhek jaman biyen beda karo jaman saiki . kang perlu digatekake , yaiku : yen kita pinuju ana ing kalangan liya kang nduweni tata- krama dhewe, kita sing bisa nglarasake dhiri marang swasana ing kono mau. Kudu eling marang tujuwane njunjung tata krama kang maksude : memayu ayuning pasrawungan. Adat pakulinan kang alus, tingkah laku kang becik, bisa nglarasake marang kahanan , klebu sawijining pranatan pasrawungan sadina-dina.
Bisa nyingkiri tekane pasulayan utawa rasa pangrasa kang bisa njalari seriking atine liyan. Miturut tembang ing dhuwur tata krama iku ngedohken panyendhu, lire bisa nyingkiri anane pasulayan utawa salah tampa. Dhuwuring drajade bangsa bisa katitik saka alusing tata kramane. Mula wis aran wajib, yen para wong tuwa lan para pamong kajabaning paring tuntunan lan kapinteran marang para putra lan para muride , uga anggulawenthah bab kasusilan lan paring tetuladhan ing bab tata krama
Tumrap bocah-bocah, para siswa lan para putra semono uga, saliyane sengkud ngudi undhaking kawruh lan kapinteran , aja nganti nglirwakake tata krama.
Ana ngendi bae tata krama mau ditrapake ?
Pangetrape tata krama antara liya :
1. Nalika tetepungan karo mitra anyar
2. Nalika cecaturan.
3. Nalika mara dhayoh.
4. Nalika kedhayohan.
5. Nalika ana ing dalan
6. Tata cara manganggo
7. Nalika dhahar lan liya-liyane.
Ing ngendi-endi panggonan salagine isih sesrawungan kang liyan panganggone tata krama iki ora kena kari.
Tata krama ing basa Indonesia utawa cara Mlayu diarani sopan santun.
Elinga : tata krama iku busananing bangsa.
Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953
.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Wednesday, September 29, 2010
PERCAYA MARANG DHIRI PRIBADHI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan.
Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe.
Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.
Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.
Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.
Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.
Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe mau, bisa neguhake kekarepan, nyantosani tekad, ngyakinake dhiri pribadhi, satemah sarupaning pegaweyan bisa ditandangi. Bisa dirampungi kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.
Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman :
Kuneng lingnya Ramadayapati,
angandika sang Ramawijaya,
heh, bebakal sira kiye,
gampang kalawan ewuh,
apan ana ingkang akardi,
yen wania ing gampang,
wedia ing kewuh,
sabarang ora tumeka,
yen antepen gampang ewuh dadi siji,
ing purwa nora nana.
Terange mangkene:
Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik.
Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal, lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe.
Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati), Imam Supardi, 1953.
.
Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe.
Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.
Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.
Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.
Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.
Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe mau, bisa neguhake kekarepan, nyantosani tekad, ngyakinake dhiri pribadhi, satemah sarupaning pegaweyan bisa ditandangi. Bisa dirampungi kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.
Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman :
Kuneng lingnya Ramadayapati,
angandika sang Ramawijaya,
heh, bebakal sira kiye,
gampang kalawan ewuh,
apan ana ingkang akardi,
yen wania ing gampang,
wedia ing kewuh,
sabarang ora tumeka,
yen antepen gampang ewuh dadi siji,
ing purwa nora nana.
Terange mangkene:
Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik.
Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal, lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe.
Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati), Imam Supardi, 1953.
.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
PERCAYA MARANG DHIRI PRIBADHI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan.
Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe.
Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.
Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.
Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.
Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.
Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe mau, bisa neguhake kekarepan, nyantosani tekad, ngyakinake dhiri pribadhi, satemah sarupaning pegaweyan bisa ditandangi. Bisa dirampungi kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.
Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman :
Kuneng lingnya Ramadayapati,
angandika sang Ramawijaya,
heh, bebakal sira kiye,
gampang kalawan ewuh,
apan ana ingkang akardi,
yen wania ing gampang,
wedia ing kewuh,
sabarang ora tumeka,
yen antepen gampang ewuh dadi siji,
ing purwa nora nana.
Terange mangkene:
Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik.
Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal, lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe.
Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati), Imam Supardi, 1953.
.
Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe.
Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.
Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.
Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.
Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.
Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe mau, bisa neguhake kekarepan, nyantosani tekad, ngyakinake dhiri pribadhi, satemah sarupaning pegaweyan bisa ditandangi. Bisa dirampungi kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.
Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman :
Kuneng lingnya Ramadayapati,
angandika sang Ramawijaya,
heh, bebakal sira kiye,
gampang kalawan ewuh,
apan ana ingkang akardi,
yen wania ing gampang,
wedia ing kewuh,
sabarang ora tumeka,
yen antepen gampang ewuh dadi siji,
ing purwa nora nana.
Terange mangkene:
Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik.
Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal, lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe.
Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati), Imam Supardi, 1953.
.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Sunday, August 8, 2010
FACEBOOK , MANFAAT LAN MUDHARAT TUMRAP MURID
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Internet, piranti sing paling mutakhir kanggo sesambungan lan srawung antarane papan panggonan siji lan liyane, antarane pawongan siji lan liyane. Saliyane gampang anggone nganggo, uga kalebu piranti sing murah. Jalaran saka gampange, ora aneh yen sing nganggo internet iku wiwit para ilmuwan nganti bocah sing isih sekolah dasar, wiwit wong tuwa nganti bocah-bocah cilik. Mula jaman saiki yen ana wong nganti ora bisa, ngerti, nganggo internet kalebu manungsa jadul (jaman dulu), ora ngerti ombyaking jaman. Mung wae, ngendikane para winasis internet iku ibarate pedhang sing lelandhepe kanan lan kering. Bisa digunakake kanggo kabecikan, uga bisa digunakake kanggo kadurakan. Sing kepingin mlebu menyang suwarga ana dalane ing internet, lan sing kepingin mlebu neraka uga ana dalane saka internet. Watese antarane suwarga lan neraka iku mung “Klik”.
Salah sijine sarana sesambungan antarane sing kondhang ing internet yaiku face book lan twitter. Bocah-bocah lulusan Sekolah Dasar saiki akeh yen ora kena diarani meh kabeh, wis duwe akun ing face book utamane ing kutha-kutha sing ana jaringane internet. Lho kok bisa ? Syarat-syarate nggawe e-mail rak kudu sing diwasa? Pancen syarate kaya mangkono, nanging sapa bisa ngawasi nalika si bocah ndhaftarake menyang face book apa twitter yen bocah mau wis tenan-tenan diwasa ? Apa ora bisa dipalsu ?
Face book, kanggone para murid ana manfaate lan ana uga mudarate. Manfaate wis cetha. Bocah bisa srawung karo kanca-kancane, bisa sinau lan nggladhi medharake pikirane, gagasane liwat tulisan, lan isih akeh akeh manfaat liyane.
Mudarate :
Nomer siji bocah bisa nyandu. Ora gelem ngalih utawa lunga saka warnet. Yen bapak ibune duwe komputer sing nyambung internet bisa ngawasi putra-putrane. Yen ana warnet sapa sing ngawasi ?
Nomer loro : Lumrahe akun ing face book nganggo jeneng sing aneh-aneh utawa jeneng singlon (samaran). Mula rada angel anggone nitik sapa satemene sing nggawe akun mau. Rumangsa ora bakal konangan, bocah mau banjur ngolok-olok kancane, wong tuwane kancane, gurune nganggo tembung sing lekoh-lekoh sing ora pantes dirungu dening bocah sekolah. Korban wis ana. Ing kutha Probolinggo, Jawa Timur , ana bocah sekolah sing ditokake krana nulis ing face book kanthi alesan “mengeluhkan keamanan sekolah” . Penulis ora yakin sing diomongake “mung keamanan sekolah”. Penulis ndhukung apa sing ditindakake guru mau.
Nomer telu : tata tulis ing face book ;lumrahe dicekak-cekak, campur bawur antarane aksara gedhe lan cilik. Kamangka ing soal-soal ujian ngenani ejaan uga ditokake. Malah –malah ana uga pak guru lan bu guru sing nulis ing face book ejaane ora bener. Yen gurune wae tulisane ora bener, apa maneh muride. Mula guru sangsaya angel lan sangsaya abot anggone mulang.
Udhu rembug : 1. Wong tuwa kudu bisa ngawasi tingkah lakune putrane ana warnet utawa lagi internetan. 2. Murid dingertekake sopan santun lan tata kramane srawung antarane kanca, guru lan wong tuwa. 3. Ora perlu “konfirmasi” jenenge wong sing ngajak kekancan sing nggladrah, sing dudu jeneng sabenere. 4. Khusus kanggo pak lan bu guru : panjenengan awasi face book murid panjenengan, aja-aja panjenengan uga korban .
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
FACEBOOK , MANFAAT LAN MUDHARAT TUMRAP MURID
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Internet, piranti sing paling mutakhir kanggo sesambungan lan srawung antarane papan panggonan siji lan liyane, antarane pawongan siji lan liyane. Saliyane gampang anggone nganggo, uga kalebu piranti sing murah. Jalaran saka gampange, ora aneh yen sing nganggo internet iku wiwit para ilmuwan nganti bocah sing isih sekolah dasar, wiwit wong tuwa nganti bocah-bocah cilik. Mula jaman saiki yen ana wong nganti ora bisa, ngerti, nganggo internet kalebu manungsa jadul (jaman dulu), ora ngerti ombyaking jaman. Mung wae, ngendikane para winasis internet iku ibarate pedhang sing lelandhepe kanan lan kering. Bisa digunakake kanggo kabecikan, uga bisa digunakake kanggo kadurakan. Sing kepingin mlebu menyang suwarga ana dalane ing internet, lan sing kepingin mlebu neraka uga ana dalane saka internet. Watese antarane suwarga lan neraka iku mung “Klik”.
Salah sijine sarana sesambungan antarane sing kondhang ing internet yaiku face book lan twitter. Bocah-bocah lulusan Sekolah Dasar saiki akeh yen ora kena diarani meh kabeh, wis duwe akun ing face book utamane ing kutha-kutha sing ana jaringane internet. Lho kok bisa ? Syarat-syarate nggawe e-mail rak kudu sing diwasa? Pancen syarate kaya mangkono, nanging sapa bisa ngawasi nalika si bocah ndhaftarake menyang face book apa twitter yen bocah mau wis tenan-tenan diwasa ? Apa ora bisa dipalsu ?
Face book, kanggone para murid ana manfaate lan ana uga mudarate. Manfaate wis cetha. Bocah bisa srawung karo kanca-kancane, bisa sinau lan nggladhi medharake pikirane, gagasane liwat tulisan, lan isih akeh akeh manfaat liyane.
Mudarate :
Nomer siji bocah bisa nyandu. Ora gelem ngalih utawa lunga saka warnet. Yen bapak ibune duwe komputer sing nyambung internet bisa ngawasi putra-putrane. Yen ana warnet sapa sing ngawasi ?
Nomer loro : Lumrahe akun ing face book nganggo jeneng sing aneh-aneh utawa jeneng singlon (samaran). Mula rada angel anggone nitik sapa satemene sing nggawe akun mau. Rumangsa ora bakal konangan, bocah mau banjur ngolok-olok kancane, wong tuwane kancane, gurune nganggo tembung sing lekoh-lekoh sing ora pantes dirungu dening bocah sekolah. Korban wis ana. Ing kutha Probolinggo, Jawa Timur , ana bocah sekolah sing ditokake krana nulis ing face book kanthi alesan “mengeluhkan keamanan sekolah” . Penulis ora yakin sing diomongake “mung keamanan sekolah”. Penulis ndhukung apa sing ditindakake guru mau.
Nomer telu : tata tulis ing face book ;lumrahe dicekak-cekak, campur bawur antarane aksara gedhe lan cilik. Kamangka ing soal-soal ujian ngenani ejaan uga ditokake. Malah –malah ana uga pak guru lan bu guru sing nulis ing face book ejaane ora bener. Yen gurune wae tulisane ora bener, apa maneh muride. Mula guru sangsaya angel lan sangsaya abot anggone mulang.
Udhu rembug : 1. Wong tuwa kudu bisa ngawasi tingkah lakune putrane ana warnet utawa lagi internetan. 2. Murid dingertekake sopan santun lan tata kramane srawung antarane kanca, guru lan wong tuwa. 3. Ora perlu “konfirmasi” jenenge wong sing ngajak kekancan sing nggladrah, sing dudu jeneng sabenere. 4. Khusus kanggo pak lan bu guru : panjenengan awasi face book murid panjenengan, aja-aja panjenengan uga korban .
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Saturday, February 27, 2010
WIT TREMBESI KARO PARI.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Wektu iki Negara lagi gonjang-ganjing prekara pansus. Para pemimpin lan sing rumangsa dadi pemimpin padha ngetokake kasektene dhewe-dhewe. Para pemimpin mau kabeh rumangsa bener. Nanging anehe sing kandhane bener mau tinemune beda-beda, malah-malah kosok balen. Mula kawula cilik sing dadi bingung, jalaran ora ngerti endi sing kena diturut lan endi sing kena dipercaya. Katone para pemimpin mau kudu noleh menyang mburi, noleh marang “kearifan local” kang awujud “dongeng bocah”.
Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.
Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.
Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.
Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”
Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya dijorogake , reketeg, reketeg, breg, njreganggang ing sawah. Oyode dhungkar, rantas, ora kuwat cekelan ing jero lemah.
Si pari tetep ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.
Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.
Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong.
Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut pangandikane para sepuh “AJA DUMEH”.
Crita dipethik saka : “Mardi lan Marjam”, M. Mardjana lan M. Samoed Sastrowardojo, J.B. Wolters, Djakarta, Groningen, 1952.
Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.
Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.
Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.
Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”
Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya dijorogake , reketeg, reketeg, breg, njreganggang ing sawah. Oyode dhungkar, rantas, ora kuwat cekelan ing jero lemah.
Si pari tetep ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.
Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.
Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong.
Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut pangandikane para sepuh “AJA DUMEH”.
Crita dipethik saka : “Mardi lan Marjam”, M. Mardjana lan M. Samoed Sastrowardojo, J.B. Wolters, Djakarta, Groningen, 1952.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
WIT TREMBESI KARO PARI.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Wektu iki Negara lagi gonjang-ganjing prekara pansus. Para pemimpin lan sing rumangsa dadi pemimpin padha ngetokake kasektene dhewe-dhewe. Para pemimpin mau kabeh rumangsa bener. Nanging anehe sing kandhane bener mau tinemune beda-beda, malah-malah kosok balen. Mula kawula cilik sing dadi bingung, jalaran ora ngerti endi sing kena diturut lan endi sing kena dipercaya. Katone para pemimpin mau kudu noleh menyang mburi, noleh marang “kearifan local” kang awujud “dongeng bocah”.
Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.
Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.
Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.
Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”
Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya dijorogake , reketeg, reketeg, breg, njreganggang ing sawah. Oyode dhungkar, rantas, ora kuwat cekelan ing jero lemah.
Si pari tetep ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.
Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.
Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong.
Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut pangandikane para sepuh “AJA DUMEH”.
Crita dipethik saka : “Mardi lan Marjam”, M. Mardjana lan M. Samoed Sastrowardojo, J.B. Wolters, Djakarta, Groningen, 1952.
Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.
Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.
Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.
Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”
Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya dijorogake , reketeg, reketeg, breg, njreganggang ing sawah. Oyode dhungkar, rantas, ora kuwat cekelan ing jero lemah.
Si pari tetep ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.
Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.
Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong.
Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut pangandikane para sepuh “AJA DUMEH”.
Crita dipethik saka : “Mardi lan Marjam”, M. Mardjana lan M. Samoed Sastrowardojo, J.B. Wolters, Djakarta, Groningen, 1952.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Monday, February 8, 2010
SIMBOLISME KEBO
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Dandhanggula.
Poma-poma anak putu sami,
aja sira mangeran busana,
aja ngendelken pintere,
aja anggunggung laku,
ing wong urip dipun titeni,
aketareng basa,
katandha ing semu,
semu becik semu ala,
sayektine ana tingkah solah muni,
katon amawa cahya.
Aja sira amadhakken jalmi,
amarentah kaya sato kewan,
kebo sapi miwah iwen,
aja sira prih weruh,
kaya uwong pan ora ngerti,
aja kaya si Soma,
kebone pinukul,
sebabe sinau maca,
yen bisaa nora beda padha urip,
mulane awewuda.
(Pepali Ki Ageng Sela , R.M. Soetardi Soerjohoedojo.)
Enggal-enggal iki kahanan Negara Indonesia gonjang-ganjing perkara kebo. Para demonstran nuntut marang pamarentah supaya prekara –prekara sing ndadekake sekeling atine rakyat lan masyarakat enggal dirampungake. Para demonstran angggone demo padha nggawa kewan. Ana sing nggawa tikus, pitik, bebek, wedhus, baya, cecak, lan sapanunggalane. Mung wae durung ana sing nggawa jerapah, gajah, kuda Nil, ula anaconda lan kewan-kewan sing gedhe sarta galak. Kewan-kewan mau didadekake symbol utawa perlambang kanggo wong-wong kang didadekake “ sasaran tembak”. Saliyane kewan ana uga nayaka (menteri) sing pasuryane digambari siyung. Bab iki kira-kira disengguh iku drakula, macan, apa raseksa sing medeni., mula perlu disingkirake. Sing paling rame nalika presiden dipadhakake (dilambangake) kebo. Kebone ditulisi Si BuYa. Banjur ana reaksi saka presiden, yen panjenengane nafsirake presiden di padhakake kebo, sing awake lemu ginuk-ginuk, klemar-klemer tur bodho. Sawise presiden paring reaksi, banjur tuwuh reaksi balik. Presiden ora kena angluh (mengeluh) , presiden ora nduweni hak kanggo tafsir tunggal, sing demo nduweni tafsir sing beda karo tafsire presiden ,lan liya-liyane . Pancene rakyat Indonesia saiki pancene pinter-pinter. Pinter ….. ngeles.
Kira-kira apa sebabe presiden kagungan tafsir kaya mangkono ?
Ing tembang ndhuwur iku nyritakake dhek jaman biyen ana wong jenenge Soma, mulang kebone supaya bisa maca. Kebo mau saben dina dipecuti, pamrihe supaya enggala bisa maca. Sanajan saben dina disabeti, dipecut tetep wae kebo mau ora bisa maca. Kepriye bisane maca wong kebo mau pancene kewan, Mbok nganti kukuting jaman ora bakal ana kebo bisa maca. Upamane kebo mau padha karo manungsa mesthi bisa maca. Mulane nganti saiki kebo iku tetep wuda, jalaran ora padha karo manungsa .Ing kene kebo ditafsirake wong bodho, jalaran yen wong pinter mesthi ora bakal diwulang maca.
Tembang Dhandhanggula ing dhuwur iku pepaline Ki Ageng Sela marang putra wayahe. Apa sing diarani pepali ? Pepali yaiku piwulang, ajaran , aturan, utawa petunjuk (R.M. Soetardi Soerjohoedojo). Piwulang kang awujud falsafah, tata caraning wong urip ing alam donya, sarta piwulang sangkan paraning dumadi. Manungsa urip ing alam donya iki asale saka ngendi lan parane mbesuk bakale menyang endi.
Ki Ageng Sela iku eyang buyute Danang Sutawijaya sing ngedegake kraton Mataram Islam (ajejuluk Panembahan Senapati ing Ngalaga Sayidin Panatagama). Ki Ageng Sela piyambak sugeng nalika Jaman Kraton Demak kira-kira abad ka 16. Dadi kira-kira piwulang iku nganti saiki wis limang abad. Kanggone wong Jawa manawa maknane kebo arupa symbol “kebodohan” wis mbalung sungsum lan ora aneh maneh. Luwih-luwih para priyayi kadang sentana ratu, piwulang iku mesthi dikaweruhi. Miturut katrangane R.M. Soetardi Soerjohoedojo (sing nulis transkripsi Pepali Ki Ageng Sela saka aksara Jawa menyang aksara Latin) wiwit umur 8 taun piyambake didhawuhi dening eyange supaya ngapalake tembang-tembang mau. Bab iku kalumrah ing jaman-jaman sadurunge Indonesia mardika.
Akeh unen-unen kanggone masyarakat Jawa tembung “kebo” sing nduweni teges bodho, utawa nduweni teges ora becik, kayata :
1. Plonga-plongo kaya kebo. Wis mesthi maknane kebo mau barang utawa kahanan sing tegese bodho, pancene kebo ora bisa maca.Yen kebo bisa maca jenenge kebo pinter utawa dudu kebo. Tetembungan iki lumrah dikandhakake wong tuwa kanggo nuturi anak-anake, lan isih kerep keprungu ing sekolahan pak guru ngendika kaya mangkono marang murid-muride. Ngendikane pak guru upamane : “Coba wangsulana , aja plonga-plongo kaya kebo ngono.”
2. Dikebo ranggah tegese didadekake korban kanggo keslametane wong akeh. Kebo ranggah iku kebo alasan . Kebo alasan mau dicekel banjur dibeleh kanggo slametan. Slamet saka bebaya kang ngincim wong-wong kang manggon ing kono. (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta).
3. Kebo nusu gudel tegese wong tuwa njaluk wuruk (wulang) marang wong enom (Paribasan). Wong njaluk wuruk mesthi wong bodho, tuwa pisan.
4. Londho-londho walang sangit nggendhong kebo = katone jujur nanging satemene ing jerone ati nduwe pepenginan ala (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta). Nggendhong kebo nduweni teges nduweni pepenginan ala, ora jujur, ora becik.
5. Kumpul kebo / Pisah kebo tegese wong jejodhowan ora ngango tata cara salumrahe wong, ora perlu menyang naiban (petugas sing nyathet perkara nikah ). Kumpule kaya kumpule kebo sing perlu nganggo saksi , ora nganggo aturan.
Saiki jamane jaman demokrasi, rakyat wis akeh sing pinter, panguwasane Negara ana ing tangane rakyat. Mula rakyat oleh lan bisa kandha apa wae sasenenge atine. Mung kadhang kala ora nganggo unggah-ungguh sarta subasita.
Kanggo mangerteni isining tembang, tembang ing dhuwur dak owahi nganggo basa Indonesia .
Ingatlah , jangan sampai engkau lupakan wahai anak cucu kami sekalian, janganlah engkau mempertuhankan pakaian (perhiasan dunia, harta benda), janganlah engkau menyombongkan kepandaianmu, janganlah engkau menyombongkan apa yang telah engkau jalani sebagai laku, yang telah kau lakukan semuanya diperhatikan orang, semua terlihat dari caramu berkata-kata, terlihat dari air mukamu, roman muka yang baik maupun roman muka yang jahat, sebenarnya segala tindak tanduk, cara berkata-kata, tampak pada cahaya roman mukanya.
Janganlah engkau menyamakan manusia, memerintah seperti binatang, kerbau sapi serta unggas, janganlah hendaknya engkau inginkan (perintahkan) supaya mengerti seperti manusia, karena memang tidak akan tahu, Hendaklah engkau jangan seperti Si Soma yang selalu mencambuk kerbaunya , karena kerbaunya tidak bisa diajar membaca, Kalau kerbau bisa membaca tidaklah berbeda antara manusia dengan binatang. Oleh sebab itu sampai sekarang kerbau masih telanjang.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
SIMBOLISME KEBO
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Dandhanggula.
Poma-poma anak putu sami,
aja sira mangeran busana,
aja ngendelken pintere,
aja anggunggung laku,
ing wong urip dipun titeni,
aketareng basa,
katandha ing semu,
semu becik semu ala,
sayektine ana tingkah solah muni,
katon amawa cahya.
Aja sira amadhakken jalmi,
amarentah kaya sato kewan,
kebo sapi miwah iwen,
aja sira prih weruh,
kaya uwong pan ora ngerti,
aja kaya si Soma,
kebone pinukul,
sebabe sinau maca,
yen bisaa nora beda padha urip,
mulane awewuda.
(Pepali Ki Ageng Sela , R.M. Soetardi Soerjohoedojo.)
Enggal-enggal iki kahanan Negara Indonesia gonjang-ganjing perkara kebo. Para demonstran nuntut marang pamarentah supaya prekara –prekara sing ndadekake sekeling atine rakyat lan masyarakat enggal dirampungake. Para demonstran angggone demo padha nggawa kewan. Ana sing nggawa tikus, pitik, bebek, wedhus, baya, cecak, lan sapanunggalane. Mung wae durung ana sing nggawa jerapah, gajah, kuda Nil, ula anaconda lan kewan-kewan sing gedhe sarta galak. Kewan-kewan mau didadekake symbol utawa perlambang kanggo wong-wong kang didadekake “ sasaran tembak”. Saliyane kewan ana uga nayaka (menteri) sing pasuryane digambari siyung. Bab iki kira-kira disengguh iku drakula, macan, apa raseksa sing medeni., mula perlu disingkirake. Sing paling rame nalika presiden dipadhakake (dilambangake) kebo. Kebone ditulisi Si BuYa. Banjur ana reaksi saka presiden, yen panjenengane nafsirake presiden di padhakake kebo, sing awake lemu ginuk-ginuk, klemar-klemer tur bodho. Sawise presiden paring reaksi, banjur tuwuh reaksi balik. Presiden ora kena angluh (mengeluh) , presiden ora nduweni hak kanggo tafsir tunggal, sing demo nduweni tafsir sing beda karo tafsire presiden ,lan liya-liyane . Pancene rakyat Indonesia saiki pancene pinter-pinter. Pinter ….. ngeles.
Kira-kira apa sebabe presiden kagungan tafsir kaya mangkono ?
Ing tembang ndhuwur iku nyritakake dhek jaman biyen ana wong jenenge Soma, mulang kebone supaya bisa maca. Kebo mau saben dina dipecuti, pamrihe supaya enggala bisa maca. Sanajan saben dina disabeti, dipecut tetep wae kebo mau ora bisa maca. Kepriye bisane maca wong kebo mau pancene kewan, Mbok nganti kukuting jaman ora bakal ana kebo bisa maca. Upamane kebo mau padha karo manungsa mesthi bisa maca. Mulane nganti saiki kebo iku tetep wuda, jalaran ora padha karo manungsa .Ing kene kebo ditafsirake wong bodho, jalaran yen wong pinter mesthi ora bakal diwulang maca.
Tembang Dhandhanggula ing dhuwur iku pepaline Ki Ageng Sela marang putra wayahe. Apa sing diarani pepali ? Pepali yaiku piwulang, ajaran , aturan, utawa petunjuk (R.M. Soetardi Soerjohoedojo). Piwulang kang awujud falsafah, tata caraning wong urip ing alam donya, sarta piwulang sangkan paraning dumadi. Manungsa urip ing alam donya iki asale saka ngendi lan parane mbesuk bakale menyang endi.
Ki Ageng Sela iku eyang buyute Danang Sutawijaya sing ngedegake kraton Mataram Islam (ajejuluk Panembahan Senapati ing Ngalaga Sayidin Panatagama). Ki Ageng Sela piyambak sugeng nalika Jaman Kraton Demak kira-kira abad ka 16. Dadi kira-kira piwulang iku nganti saiki wis limang abad. Kanggone wong Jawa manawa maknane kebo arupa symbol “kebodohan” wis mbalung sungsum lan ora aneh maneh. Luwih-luwih para priyayi kadang sentana ratu, piwulang iku mesthi dikaweruhi. Miturut katrangane R.M. Soetardi Soerjohoedojo (sing nulis transkripsi Pepali Ki Ageng Sela saka aksara Jawa menyang aksara Latin) wiwit umur 8 taun piyambake didhawuhi dening eyange supaya ngapalake tembang-tembang mau. Bab iku kalumrah ing jaman-jaman sadurunge Indonesia mardika.
Akeh unen-unen kanggone masyarakat Jawa tembung “kebo” sing nduweni teges bodho, utawa nduweni teges ora becik, kayata :
1. Plonga-plongo kaya kebo. Wis mesthi maknane kebo mau barang utawa kahanan sing tegese bodho, pancene kebo ora bisa maca.Yen kebo bisa maca jenenge kebo pinter utawa dudu kebo. Tetembungan iki lumrah dikandhakake wong tuwa kanggo nuturi anak-anake, lan isih kerep keprungu ing sekolahan pak guru ngendika kaya mangkono marang murid-muride. Ngendikane pak guru upamane : “Coba wangsulana , aja plonga-plongo kaya kebo ngono.”
2. Dikebo ranggah tegese didadekake korban kanggo keslametane wong akeh. Kebo ranggah iku kebo alasan . Kebo alasan mau dicekel banjur dibeleh kanggo slametan. Slamet saka bebaya kang ngincim wong-wong kang manggon ing kono. (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta).
3. Kebo nusu gudel tegese wong tuwa njaluk wuruk (wulang) marang wong enom (Paribasan). Wong njaluk wuruk mesthi wong bodho, tuwa pisan.
4. Londho-londho walang sangit nggendhong kebo = katone jujur nanging satemene ing jerone ati nduwe pepenginan ala (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta). Nggendhong kebo nduweni teges nduweni pepenginan ala, ora jujur, ora becik.
5. Kumpul kebo / Pisah kebo tegese wong jejodhowan ora ngango tata cara salumrahe wong, ora perlu menyang naiban (petugas sing nyathet perkara nikah ). Kumpule kaya kumpule kebo sing perlu nganggo saksi , ora nganggo aturan.
Saiki jamane jaman demokrasi, rakyat wis akeh sing pinter, panguwasane Negara ana ing tangane rakyat. Mula rakyat oleh lan bisa kandha apa wae sasenenge atine. Mung kadhang kala ora nganggo unggah-ungguh sarta subasita.
Kanggo mangerteni isining tembang, tembang ing dhuwur dak owahi nganggo basa Indonesia .
Ingatlah , jangan sampai engkau lupakan wahai anak cucu kami sekalian, janganlah engkau mempertuhankan pakaian (perhiasan dunia, harta benda), janganlah engkau menyombongkan kepandaianmu, janganlah engkau menyombongkan apa yang telah engkau jalani sebagai laku, yang telah kau lakukan semuanya diperhatikan orang, semua terlihat dari caramu berkata-kata, terlihat dari air mukamu, roman muka yang baik maupun roman muka yang jahat, sebenarnya segala tindak tanduk, cara berkata-kata, tampak pada cahaya roman mukanya.
Janganlah engkau menyamakan manusia, memerintah seperti binatang, kerbau sapi serta unggas, janganlah hendaknya engkau inginkan (perintahkan) supaya mengerti seperti manusia, karena memang tidak akan tahu, Hendaklah engkau jangan seperti Si Soma yang selalu mencambuk kerbaunya , karena kerbaunya tidak bisa diajar membaca, Kalau kerbau bisa membaca tidaklah berbeda antara manusia dengan binatang. Oleh sebab itu sampai sekarang kerbau masih telanjang.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Thursday, December 31, 2009
Supervisi
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Sing dakcritakake iki kedadean ana ing sawijining sekolahan, sing cetha ing Surabaya (sekolahane ora perlu dakkandhakake). Nalika samana ing sekolahan mau arep dianakake supervisi. Miturut tatanan kurikulum sing saiki dilakoni saben guru kudu di supervisi . Supervisi iku dianakake sekolahan dhewe, ora supervise saka Pengawas Diknas. Sing disupervisi para guru-guru. Kepriye carane lan anggone mulang, wis nurut RPP sing ditemtokake utawa digawe guru mau apa durung, cocog karo RPP apa ora, bener lan nurut teori apa ora, mlenceng apa ora, utawa rampung apa ora lan sapanunggalane.
Sing kawogan utawa sing nduweni wewenang “nyupervisi” yaiku bapak Kepala Sekolah. Sarehne pegaweyane Kepala Sekolah iku akeh, mula supervisi mau “didelegasekake” marang guru-guru sing tuwa, apa tuwa umure utawa tuwa pengalamane, paling dhuwur pangkate lan jabatane utawa guru ditugasake dening bapak Kepala Sekolah. Aturan kaya mangkono kanggo ngawekani mbok menawa ana salah utawa kurange guru, ora sungkan-sungkan ngelikake utawa menehi “saran” marang guru sing disupervisi.
Nalika iku sing disupervisi guru Olah Raga. Supaya bisa meruhi kurang lan orane , guru sing ditugasi nyupervisi uga tunggal wulangane., yaiku guru Olah Raga uga. Mung bae guru sing disupervisi wis tuwa umure, pengalamane mulang wis kira –kira telung puluh taun luwih, golongane wis IV B, lan arep pensiun. Dene sing nyupervisi guru lagi wae mlebu, statuse isih CPNS (Calon Pegawai Negeri Sipil).
Lumrahe, guru-guru enom iku semangat lan idealismene dhuwur banget, lan kepingin ngetrapake teori-teori sing diangsu saka bangku kuliahe. Lan lumrahe murid-murid isih dianggep padha karo awake dhewe. Durung ngerti yen murid-murid iku nduweni kemampuan lan bakat sing ora padha. Siji lan sijine nduweni lagak lageyan sing beda. Mula supaya bisa dadi guru sing becik kudu nduweni pengalaman paling ora telu ngati limang taun.
Meruhi kahanan kaya mangkene kanca-kanca padha bingung, gumun lan ngguyu. Bingung jalaran apa aturan saka Diknas iku pancen kaya mangkono ? Mesthine sing luwih nduweni wewenang iku guru sing paling ora pengalaman mulange wis suwe. Jalaran mulang iku - ana sing ngarani - pegaweyan sing kalebu seni. Ora saben uwong bisa nglakoni kanthi becik. Ana guru sarjana peng-pengan ning mulange ora disenengi murid, ana guru sing biasa-biasa bae, malah yen mulang disenengi murid-muride. Gumun, kok bisa guru CPNS bisa nyupervisi guru golongan IV B. Apa pancen guru CPNS iku mau sawijining guru sing hebat. Ngguyu jalaran lucu. Nalika pak guru sing disupervisi ditakoni kepriye komentare, wangsulane ……….mung ngguyu cekakakan.
Kepriye ca, sampeyan disupervisi sapa ? Lan kepriye pak petinggi Diknas, apa ya pancen kaya ngono ?
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Supervisi
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Sing dakcritakake iki kedadean ana ing sawijining sekolahan, sing cetha ing Surabaya (sekolahane ora perlu dakkandhakake). Nalika samana ing sekolahan mau arep dianakake supervisi. Miturut tatanan kurikulum sing saiki dilakoni saben guru kudu di supervisi . Supervisi iku dianakake sekolahan dhewe, ora supervise saka Pengawas Diknas. Sing disupervisi para guru-guru. Kepriye carane lan anggone mulang, wis nurut RPP sing ditemtokake utawa digawe guru mau apa durung, cocog karo RPP apa ora, bener lan nurut teori apa ora, mlenceng apa ora, utawa rampung apa ora lan sapanunggalane.
Sing kawogan utawa sing nduweni wewenang “nyupervisi” yaiku bapak Kepala Sekolah. Sarehne pegaweyane Kepala Sekolah iku akeh, mula supervisi mau “didelegasekake” marang guru-guru sing tuwa, apa tuwa umure utawa tuwa pengalamane, paling dhuwur pangkate lan jabatane utawa guru ditugasake dening bapak Kepala Sekolah. Aturan kaya mangkono kanggo ngawekani mbok menawa ana salah utawa kurange guru, ora sungkan-sungkan ngelikake utawa menehi “saran” marang guru sing disupervisi.
Nalika iku sing disupervisi guru Olah Raga. Supaya bisa meruhi kurang lan orane , guru sing ditugasi nyupervisi uga tunggal wulangane., yaiku guru Olah Raga uga. Mung bae guru sing disupervisi wis tuwa umure, pengalamane mulang wis kira –kira telung puluh taun luwih, golongane wis IV B, lan arep pensiun. Dene sing nyupervisi guru lagi wae mlebu, statuse isih CPNS (Calon Pegawai Negeri Sipil).
Lumrahe, guru-guru enom iku semangat lan idealismene dhuwur banget, lan kepingin ngetrapake teori-teori sing diangsu saka bangku kuliahe. Lan lumrahe murid-murid isih dianggep padha karo awake dhewe. Durung ngerti yen murid-murid iku nduweni kemampuan lan bakat sing ora padha. Siji lan sijine nduweni lagak lageyan sing beda. Mula supaya bisa dadi guru sing becik kudu nduweni pengalaman paling ora telu ngati limang taun.
Meruhi kahanan kaya mangkene kanca-kanca padha bingung, gumun lan ngguyu. Bingung jalaran apa aturan saka Diknas iku pancen kaya mangkono ? Mesthine sing luwih nduweni wewenang iku guru sing paling ora pengalaman mulange wis suwe. Jalaran mulang iku - ana sing ngarani - pegaweyan sing kalebu seni. Ora saben uwong bisa nglakoni kanthi becik. Ana guru sarjana peng-pengan ning mulange ora disenengi murid, ana guru sing biasa-biasa bae, malah yen mulang disenengi murid-muride. Gumun, kok bisa guru CPNS bisa nyupervisi guru golongan IV B. Apa pancen guru CPNS iku mau sawijining guru sing hebat. Ngguyu jalaran lucu. Nalika pak guru sing disupervisi ditakoni kepriye komentare, wangsulane ……….mung ngguyu cekakakan.
Kepriye ca, sampeyan disupervisi sapa ? Lan kepriye pak petinggi Diknas, apa ya pancen kaya ngono ?
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Saturday, November 28, 2009
UNAS
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Pemrentah kalah ing sidang Mahkamah Agung masalah UNAS . Miturut amar putusan MA “Butir 2 yang pertama menyatakan bahwa para tergugat I sampai IV telah lalai di dalam memberikan pemenuhan dan perlindungan hak asasi manusia terhadap warga negaranya yang menjadi korban ujian nasional , khususnya ada hak atas pendidikan dan hak-hak anak.
Amar 3 memerintahkan kepada para tergugat untuk meningkatkan kualitas guru, kelengkapan sarana dan prasarana sekolah, akses informasi yang lengkap di seluruh daerah di Indonesia sebelum mengeluarkan kebijakan pelaksanaan Ujian Nasional lebih lanjut”.
Ing wektu iki UNAS pancen sawijining momok kanggo para murid ing kelas akhir ing saben satuan pendidikan. Akeh sing kuwatir ora lulus , mula akeh sing stress . Yen ndeleng pengalaman taun-taun kapungkur ana sekolah sing sasekolahan ora ana sing lulus babar pisan .Ana sekolah negeri sing lulus mung nembelas. Ana uga sekolahan sing lulus mung siji ndhil. Apa komentar saka wali murid ngenani bab iku ? Apa guru-gurune iku ora bisa ngatur ta ?
Pancene, akeh para wali murid akeh sing ora setuju karo anane UNAS iki. Dalah para ahli pisan uga akeh sing ora setuju anane UNAS kanthi alesan : Proses pendidikan sing lawase telung taun ora mung ditemtokake sajroning 2 jam ing dalem telung dina. Prinsip-prinsip pendidikan ora mung nguber mutu pendidikan (quality) nanging kudu nduweni prinsip keadilan (equity).Sing diukur yaiku prestasi para murid sasuwene proses pembelajaran sing diangsu nalika sekolah. Kelulusan kudu diukur saka ujian tulis (ujian sekolah lan uga UNAS), absensi murid, watak, budi pekerti lsp. Kanyatan (realita) sing ana yaiku yen UNAS ora lulus, tetep ora lulus sanajanta biji ujian sekolah apik. Dak kira ora ana guru sa Indonesia iki sing kepingin muride ora lulus. Akibat saka kahanan iki miturut Prof. Conny Semiawan “sekolah, guru, maupun murid berusaha untuk menghalalkan segala cara untuk menjadi 100% lulus. Dan itu akan berpengaruh dalam pembentukan karakter manusia Indonesia.
UNAS arupa factor kalulusan sing utama dibantah dening bapak Djemari Mardapi saka BSNP (Badan Standardisasi Nasional Pendidikan), Murid bisa lulus yen murid wis lulus ujian sekolah. Sanajanta UNAS lulus , yen ujian sekolah ora lulus , murid tetep ora lulus. Sapa sing bisa ngontrol proses pendidikan ing sekolahan, carane mulang guru, anggone mulang kecepeten apa ora lsp.? Mula supaya mutu sekolahan iku sajajar utawa padha kudu ana evaluasi saka njaban sekolahan. Mung mbokmenawa bapak Djemari Mardapi lali yen ujian nasional -- miturut Prof Arif Rahman -- arupa veto anane murid bisa lulus lan ora lulus.
Satemene , antarane sing setuju lan ora setuju UNAS nduweni panemu sing padha ing bab :
1. Mutu pendidikan kudu diundhakake.Pancene wis suwe ana akreditasi sekolah. Sekolah kalebu terakreditasi A, B, apa C. Sekolah sing kalebu A bisa ngleksanakake ujian dhewe, sing liyane nggabung marang sekolah sing nduweni akreditasi A. Evaluasi dianakake limang taun sepisan . Perlu dicathet evaluasi mau kudu dianakake kanthi jujur. Ora ana kong-kalikong antarane sing kawogan ngevaluasi karo sing dievaluasi.
2. Sarana lan prasarana sekolah kudu dipepaki, ora mung sing ana kutha bae nanging uga ing dhaerah-dhaerah. Pemrentah wis menehi dana BOS marang sekolahan-sekolahan kanggo mepaki sarana lan prasarana sekolah. Pitakonane : apa sekolahan sa Indonesia wis pepak kabeh?
3. Mutu guru uga kudu dibecikake, kalebu “kesejahteraan guru “ Usaha anane sertifikasi mujudake upaya pemrentah kanggo mbeciki mutu guru.Mung sing durung disertifikasi isih akeh.
Sing ora disetujoni yaiku UNAS kanggo nemtokake lulus lan orane murid. Ing wektu iki murid ora lulus yen bijine kurang 4,25 lan rata-rata kurang saka 5,50.
Saelingku, sadurunge taun pitung puluhan nalika aku dadi murid Sekolah Rakyat murid sing lulus ujian lan ora lulus kabeh oleh ijazah. Mung ing wektu iku ujian jenenge “UJIAN MASUK KE SLTP NEGERI”.Aku setuju keputusane Mahkamah Agung. Yen ana sing “nggalang dukungan” ing facebook aku melu dhaftar sing nomer siji.
Piye ca, komentar sampeyan ? Tak tunggu.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
UNAS
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Pemrentah kalah ing sidang Mahkamah Agung masalah UNAS . Miturut amar putusan MA “Butir 2 yang pertama menyatakan bahwa para tergugat I sampai IV telah lalai di dalam memberikan pemenuhan dan perlindungan hak asasi manusia terhadap warga negaranya yang menjadi korban ujian nasional , khususnya ada hak atas pendidikan dan hak-hak anak.
Amar 3 memerintahkan kepada para tergugat untuk meningkatkan kualitas guru, kelengkapan sarana dan prasarana sekolah, akses informasi yang lengkap di seluruh daerah di Indonesia sebelum mengeluarkan kebijakan pelaksanaan Ujian Nasional lebih lanjut”.
Ing wektu iki UNAS pancen sawijining momok kanggo para murid ing kelas akhir ing saben satuan pendidikan. Akeh sing kuwatir ora lulus , mula akeh sing stress . Yen ndeleng pengalaman taun-taun kapungkur ana sekolah sing sasekolahan ora ana sing lulus babar pisan .Ana sekolah negeri sing lulus mung nembelas. Ana uga sekolahan sing lulus mung siji ndhil. Apa komentar saka wali murid ngenani bab iku ? Apa guru-gurune iku ora bisa ngatur ta ?
Pancene, akeh para wali murid akeh sing ora setuju karo anane UNAS iki. Dalah para ahli pisan uga akeh sing ora setuju anane UNAS kanthi alesan : Proses pendidikan sing lawase telung taun ora mung ditemtokake sajroning 2 jam ing dalem telung dina. Prinsip-prinsip pendidikan ora mung nguber mutu pendidikan (quality) nanging kudu nduweni prinsip keadilan (equity).Sing diukur yaiku prestasi para murid sasuwene proses pembelajaran sing diangsu nalika sekolah. Kelulusan kudu diukur saka ujian tulis (ujian sekolah lan uga UNAS), absensi murid, watak, budi pekerti lsp. Kanyatan (realita) sing ana yaiku yen UNAS ora lulus, tetep ora lulus sanajanta biji ujian sekolah apik. Dak kira ora ana guru sa Indonesia iki sing kepingin muride ora lulus. Akibat saka kahanan iki miturut Prof. Conny Semiawan “sekolah, guru, maupun murid berusaha untuk menghalalkan segala cara untuk menjadi 100% lulus. Dan itu akan berpengaruh dalam pembentukan karakter manusia Indonesia.
UNAS arupa factor kalulusan sing utama dibantah dening bapak Djemari Mardapi saka BSNP (Badan Standardisasi Nasional Pendidikan), Murid bisa lulus yen murid wis lulus ujian sekolah. Sanajanta UNAS lulus , yen ujian sekolah ora lulus , murid tetep ora lulus. Sapa sing bisa ngontrol proses pendidikan ing sekolahan, carane mulang guru, anggone mulang kecepeten apa ora lsp.? Mula supaya mutu sekolahan iku sajajar utawa padha kudu ana evaluasi saka njaban sekolahan. Mung mbokmenawa bapak Djemari Mardapi lali yen ujian nasional -- miturut Prof Arif Rahman -- arupa veto anane murid bisa lulus lan ora lulus.
Satemene , antarane sing setuju lan ora setuju UNAS nduweni panemu sing padha ing bab :
1. Mutu pendidikan kudu diundhakake.Pancene wis suwe ana akreditasi sekolah. Sekolah kalebu terakreditasi A, B, apa C. Sekolah sing kalebu A bisa ngleksanakake ujian dhewe, sing liyane nggabung marang sekolah sing nduweni akreditasi A. Evaluasi dianakake limang taun sepisan . Perlu dicathet evaluasi mau kudu dianakake kanthi jujur. Ora ana kong-kalikong antarane sing kawogan ngevaluasi karo sing dievaluasi.
2. Sarana lan prasarana sekolah kudu dipepaki, ora mung sing ana kutha bae nanging uga ing dhaerah-dhaerah. Pemrentah wis menehi dana BOS marang sekolahan-sekolahan kanggo mepaki sarana lan prasarana sekolah. Pitakonane : apa sekolahan sa Indonesia wis pepak kabeh?
3. Mutu guru uga kudu dibecikake, kalebu “kesejahteraan guru “ Usaha anane sertifikasi mujudake upaya pemrentah kanggo mbeciki mutu guru.Mung sing durung disertifikasi isih akeh.
Sing ora disetujoni yaiku UNAS kanggo nemtokake lulus lan orane murid. Ing wektu iki murid ora lulus yen bijine kurang 4,25 lan rata-rata kurang saka 5,50.
Saelingku, sadurunge taun pitung puluhan nalika aku dadi murid Sekolah Rakyat murid sing lulus ujian lan ora lulus kabeh oleh ijazah. Mung ing wektu iku ujian jenenge “UJIAN MASUK KE SLTP NEGERI”.Aku setuju keputusane Mahkamah Agung. Yen ana sing “nggalang dukungan” ing facebook aku melu dhaftar sing nomer siji.
Piye ca, komentar sampeyan ? Tak tunggu.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Thursday, November 26, 2009
PGRI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Guru yen di kerata basa utawa jarwa dhosok dadi “di gugu lan di tiru”, uga “yen Minggu turu”, ana maneh “wagu tur kuru”, sing rada repot yen “guru …. mutan”. Nalika aku sekolah guru biyen aku nate oleh wulangan saka guruku : yen kowe kepingin sugih aja dadi guru. Pegawean (profesi) guru mono dudu profesi kanggo golek pesugihan -- ee…. kleru -- supaya bisa dadi sugih.Profesi guru iku pengabdian.
Guru pancene kudu bisa digugu lan ditiru sabarang tindake, kudu dadi panutan. Mula profesi guru sawijining profesi kang mulya, luhur, jalaran guru ana ing panggonan kang ngarep dhewe kanggo kamajuwaning bangsa lan Negara. Maju lan munduring bangsa ditemtokake dening mutu pendidikan sing diemban dening para guru. Mula nalika isih cilik biyen aku kepingin kaya pak guru.
Kira-kira tahun suwidakan nganti pitung puluhan ing desaku yen wektu riyaya Lebaran isih akeh wong-tuwa-tuwa sing sowan menyang daleme pak guru perlu ngaturake keluputan sanajanta guru mau isih enom. Mesthine sing enom mara menyang sing luwih tuwa perlu ngaturake kaluputan. Semono kajen keringane pak lan bu guru ing padesan, sanajanta bayaran sesasi wis entek dipangan ing sajrone seminggu. Lha kahanan sing kaya mangkene iki sing njalari pak guru gurumutan golek …. utangan. Durung yen mbeneri sasi Besar wayahe wong duwe gawe. Yen diulemi (diundang) wong duwe gawe, bingung. Arep ora teka isin, yen teka ora duwe dhuwit. Nanging kahanan saiki wis beda banget. Negara baka sethithik ngundhakake bayare guru. Angger ora kakehan polah, pak lan bu guru wis bisa urip salumrahe manungsa.
Ing kalodhangan iki , ndherek mangayubagya marang guru-guru ing Surabaya sing wis oleh pangalembana (penghargaan) saka Presiden RI Susilo Bambang Yudoyono. Muga-muga anggone nyambut gawe bisa jujur, tulus tumekane ati, lan bisa manfaat kanggo kamajuwane nusa, bangsa, lan Negara.
Ora adoh karo pengarep-arepe yu Thukul (ibune panjenengane pak Bibit Samad Riyanto, pimpinan KPK): “Le, suk emben kowe dadia guru, guru kuwi kepenak”. Lha kasembadan temenan gegayuhane yu Thukul, pak Bibit dadi jendral Pulisi sing nyambi mulang ana ing salah sawijining Universitas ing Jakarta.
Seje karo sing ana kutha Malang . Luwih saka limang ewu guru status honorer sing wis nyambut gawe pitung taun luwih demo ing sajrone upacara pengetan dina PGRI nuntut supaya Pemerintah Daerah nggatekake nasibe guru sing bayare mung seket ewu rupiyah nganti rong atus ewu rupiyah , ora seket yuta nganti rong atus yuta (saiki akeh wong ngarani yuta iku dadi sewu) .
Seje kutha Malang seje karo kutha Banyuwangi. Miturut warta saka salah sawijing TV swasta, sawijining Pengawas Sekolah pak guru Husain Matain sing uga Ketua PGRI –ing antarane guru sanga - nalika mimpin demo, kena sangsi administrative saka Negara dipindah dadi pegawe non job ing kantor Perpustakaan Daerah Kabupaten Banyuwangi. Kamangka pak Husain Matain nuntut supaya dana BOS enggal-enggal “dicairake” lan mbela nasibe guru bantu lan calon guru sing kadaftar ing CPNS.Mesthine sing oleh sangsi pejabat sing ngendhe-endhe "caire" dana BOS.Pancen kaya mangkono resikone dadi pemimpin, kudu wani mbela andhahane. Ora perlu kemba, kudu tansah berjuang supaya para "pahlawan tanpa tanda" jasa bisa urip mulya.
Mbok manawa kabar saka Jakarta ing ngisor iki minangka kado kanggo para guru ing dina pengetan dina laire PGRI, “Ujian Nasional Akan Ditiadakan”. Adedasar putusan Mahkamah Agung nglarang pamarentah nganakake Ujian Nasional, sanajanta pamarentah ngajokake PK (Peninjauan Kembalai). Kalulusan para murid ditemtokake sekolahan dhewe-dhewe. Kabar iki bisa nyuda ngempete para guru sing tansah kuwatir muride ora lulus. Muga-muga kabar iki ngilangi ora jujure guru, nyontoni , marahi, menehi jawaban UNAS supaya muride bisa lulus.Yen gurune jujur, ing tembe muride - Insya Allah - dadi pejabat ya pejabat sing jujur, ora gelem nglakoni korupsi. Nanging kanggone para guru uga ora kena lirwa, banjur kendho anggone nyambut gawe, kudu tansah mempeng lan temen. Temen tinemu .
Kanggo PGRI, jaya-jaya wijayanti, tetep jaya ing sabarang karya.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
PGRI
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Guru yen di kerata basa utawa jarwa dhosok dadi “di gugu lan di tiru”, uga “yen Minggu turu”, ana maneh “wagu tur kuru”, sing rada repot yen “guru …. mutan”. Nalika aku sekolah guru biyen aku nate oleh wulangan saka guruku : yen kowe kepingin sugih aja dadi guru. Pegawean (profesi) guru mono dudu profesi kanggo golek pesugihan -- ee…. kleru -- supaya bisa dadi sugih.Profesi guru iku pengabdian.
Guru pancene kudu bisa digugu lan ditiru sabarang tindake, kudu dadi panutan. Mula profesi guru sawijining profesi kang mulya, luhur, jalaran guru ana ing panggonan kang ngarep dhewe kanggo kamajuwaning bangsa lan Negara. Maju lan munduring bangsa ditemtokake dening mutu pendidikan sing diemban dening para guru. Mula nalika isih cilik biyen aku kepingin kaya pak guru.
Kira-kira tahun suwidakan nganti pitung puluhan ing desaku yen wektu riyaya Lebaran isih akeh wong-tuwa-tuwa sing sowan menyang daleme pak guru perlu ngaturake keluputan sanajanta guru mau isih enom. Mesthine sing enom mara menyang sing luwih tuwa perlu ngaturake kaluputan. Semono kajen keringane pak lan bu guru ing padesan, sanajanta bayaran sesasi wis entek dipangan ing sajrone seminggu. Lha kahanan sing kaya mangkene iki sing njalari pak guru gurumutan golek …. utangan. Durung yen mbeneri sasi Besar wayahe wong duwe gawe. Yen diulemi (diundang) wong duwe gawe, bingung. Arep ora teka isin, yen teka ora duwe dhuwit. Nanging kahanan saiki wis beda banget. Negara baka sethithik ngundhakake bayare guru. Angger ora kakehan polah, pak lan bu guru wis bisa urip salumrahe manungsa.
Ing kalodhangan iki , ndherek mangayubagya marang guru-guru ing Surabaya sing wis oleh pangalembana (penghargaan) saka Presiden RI Susilo Bambang Yudoyono. Muga-muga anggone nyambut gawe bisa jujur, tulus tumekane ati, lan bisa manfaat kanggo kamajuwane nusa, bangsa, lan Negara.
Ora adoh karo pengarep-arepe yu Thukul (ibune panjenengane pak Bibit Samad Riyanto, pimpinan KPK): “Le, suk emben kowe dadia guru, guru kuwi kepenak”. Lha kasembadan temenan gegayuhane yu Thukul, pak Bibit dadi jendral Pulisi sing nyambi mulang ana ing salah sawijining Universitas ing Jakarta.
Seje karo sing ana kutha Malang . Luwih saka limang ewu guru status honorer sing wis nyambut gawe pitung taun luwih demo ing sajrone upacara pengetan dina PGRI nuntut supaya Pemerintah Daerah nggatekake nasibe guru sing bayare mung seket ewu rupiyah nganti rong atus ewu rupiyah , ora seket yuta nganti rong atus yuta (saiki akeh wong ngarani yuta iku dadi sewu) .
Seje kutha Malang seje karo kutha Banyuwangi. Miturut warta saka salah sawijing TV swasta, sawijining Pengawas Sekolah pak guru Husain Matain sing uga Ketua PGRI –ing antarane guru sanga - nalika mimpin demo, kena sangsi administrative saka Negara dipindah dadi pegawe non job ing kantor Perpustakaan Daerah Kabupaten Banyuwangi. Kamangka pak Husain Matain nuntut supaya dana BOS enggal-enggal “dicairake” lan mbela nasibe guru bantu lan calon guru sing kadaftar ing CPNS.Mesthine sing oleh sangsi pejabat sing ngendhe-endhe "caire" dana BOS.Pancen kaya mangkono resikone dadi pemimpin, kudu wani mbela andhahane. Ora perlu kemba, kudu tansah berjuang supaya para "pahlawan tanpa tanda" jasa bisa urip mulya.
Mbok manawa kabar saka Jakarta ing ngisor iki minangka kado kanggo para guru ing dina pengetan dina laire PGRI, “Ujian Nasional Akan Ditiadakan”. Adedasar putusan Mahkamah Agung nglarang pamarentah nganakake Ujian Nasional, sanajanta pamarentah ngajokake PK (Peninjauan Kembalai). Kalulusan para murid ditemtokake sekolahan dhewe-dhewe. Kabar iki bisa nyuda ngempete para guru sing tansah kuwatir muride ora lulus. Muga-muga kabar iki ngilangi ora jujure guru, nyontoni , marahi, menehi jawaban UNAS supaya muride bisa lulus.Yen gurune jujur, ing tembe muride - Insya Allah - dadi pejabat ya pejabat sing jujur, ora gelem nglakoni korupsi. Nanging kanggone para guru uga ora kena lirwa, banjur kendho anggone nyambut gawe, kudu tansah mempeng lan temen. Temen tinemu .
Kanggo PGRI, jaya-jaya wijayanti, tetep jaya ing sabarang karya.
sepatu orthopadi
orthoshoping.com
sepatu untuk koreksi kaki pengkor/ bengkok pada balita
kelainan kaki pada balita
Ads orthoshop
Subscribe to:
Posts (Atom)
